وقتی دلت گرفته است؛ وقتی از عالم و آدم شاکی هستی؛ وقتی می دونی خودت بزرگترین تقصیرکاری؛ وقتی همه چیز به هم می ریزه؛ وقتی همه دارن می خندن اما تو اشک توی چشمات جمع می شه؛ وقتی حوصله هیچ کی رو نداری؛ وقتی که می خوای بری یه گوشه ای و تنهایی کز کنی؛ وقتی که با خودتم قهری؛

اون موقعست که می خوای بزنی به دشت و بیابون و ساعت ها راه بری و راه بری و راه بری …

یه جایی که خودت باشی و خودت و خودت …

_____________________________

 خوبیم اینه که خیلی زود با شرایط جدید کنار میام و خودمو یه جوری آروم می کنم. اما همیشه حس می کنم نیاز به یکی دارم که آرومم کنه. یکی که …

سلام!

سفرِ بسیار عالی بود. خیلی ها رو یاد کردم و دعا کردم.

این پستم تنها جنبه اش این بود که به دوستای خوبم بگم از سفر برگشتم و حالم خوبه. ممنون از لطف همگی توی این مدت.

یه چیزی رو باید بگم:

برنامه هام خیلی به هم ریخته است. معلوم نیست از این به بعد چقدر به نت دسترسی داشته باشم یا چقدر آپ کنم، بهتون سر بزنم و نظرات رو جواب بدم. پس اگه از این به بعد نامرتب(گاهی روزی چند دفعه؛ گاهی چندین روز یه بار) اومدم؛ ببخشین. تقصیر من نیست.

_____________________________

حرف زیادی واسه گفتن ندارم. تلخی و سنگینی چند ساعت بعد از سفر، نایی واسه یه آپ درست حسابی نذاشته …

چند روز رو که عالی بگذرونی؛ می تونه با چند ساعت، همه ی اون شیرینی ها جای خودشو بده به تلخی ها.

توی سفر خیلی درگیری ذهنی داشتم؛ بعضی چیزا رو می خواستم با خودم حل و فصل کنم؛ امیدوارم بودم وقتی بر می گردم با یه برنامه ریزی هم ذهنمو و هم اطرافمو منظم مرتب کنم اما … اما اون جوری که فکر می کردم پیش نرفت. دارم سعی می کنم حداقل چیزی رو خراب تر نکنم.

فعلاً …

دوستان حلال بفرمایین.

قراره نائب الزیاره همه باشم.

باز امام رضا طلبیدن … حتماً یه خیری توشه …

این همون عکسیه که دو ماه پیش گرفتم:

در کمتر از یه سال بعد از شنیدن خبر شهادت پسرش؛ قند شدید گرفت و فوت کرد.

وقتی جسم پسرش رو خاک کردن؛ خواست بره سر خاک. پسر کوچیکه گفت مامان؛ می برمت فقط یه شرط داره. گریه زاری نکنی. (آخه شوهر و پسرای این خانواده طاقت دیدن گریه آدما رو ندارن؛ خصوصاً اگه عزیزشون باشه.)

مامان می شینه ترک موتور پسر. سر کوچه مزار شهدا که می رسن؛ مادر از داغ عزیزش شروع می کنه به شیون و گریه و زاری. پسر از ناراحتی، مامانو همون جا رها می کنه و می ره. (آره؛ تا این حد طاقت دیدن گریه رو نداشته.)

خانوم پسره (بعد از چندین سال) می گه من شک ندارم مادر شوهرم رو اینا دق دادن. بیچاره غم باد گرفت. نمی ذاشتن گریه کنه؛ چون طاقت دیدن گریه هاشو نداشتن.

____________________________

بابا بذارین آدما راحت اشکاشونو بریزن. آدم وقتی گریه می کنه خیلی سبک میشه… خیلی …

چرا تا می خوای یکی رو آروم کنی؛ می گی گریه نکن. بذار گریه کنه، هرچند الکی داره اشک می ریزه.

اصلاً کی گفته مرد گریه نمی کنه؟ مگه مرد آدم نیست؟ چرا فرهنگ اشتباه جاافتاده واسمون که مرد گریه نمی کنه؟

با خودم گفتم یه چرخی توی آرشیو وبلاگم بزنم ببینم مطلب خوبی پیدا می کنم یا نه که اینو پیدا کردم :

هیچ گاه چشمانت را برای کسی که معنی نگاهت را نمی فهمد گریان مکن!

قلبت را خالی نگه دار و اگر هم یک روز خواستی کسی را در قلبت جای دهی سعی کن فقط یک نفر باشد!

به او بگو تو را بیشتر از خدا و کمتر از خودم دوستت دارم! (بعد نوشت : دوستان؛ من خودمم به این جمله خیلی شک دارم. )

زیرا که به خدا اعتقاد دارم و به تو نیاز دارم!

__________________________________
عکس، کار خودمه

* … جالب توجه آن است که تعالیم اسلام برای مراسم ازدواج، استثناهایی در نظر گرفته که درواقع به بُعد جشن و شادمانی در ازدواج بازمی گردد. برای نمونه، غنا که آوازه خوانی طرب انگیز است، در برخی مراسم ازدواج با رعایت حدود خاص و برگزاری مجلسی که زنان کاملاً از مردان جدا هستند و صدای آن ها نیز به گوش نامحرمان نمی رسد، جایز شمرده شده است. (۱)

(۱) از جمله تحریر الوسیله ج۲، مسئله۱۳ از مکاسب و متاجر

“نظام خانواده در اسلام” – محمدرضا سالاری فر – ص۴۴و۴۵

انجام دادن و شنیدن غنا و کسب کردن با آن حرام است، و غنا تنها زیبا کردن صدا نیست، بلکه عبارت از کشیدن و برگرداندن صدا با کیفیت خاصی است که طرب آور و مناسب مجالس لهو و محافل طرب و آلات طرب و ادوات موسیقی باشد. و بین استعمال آن در کلام حق مانند قرائت قرآن و دعا و مرثیه، و بین غیر آن از شعر یا نثر، فرقی نیست. بلکه اگر آن را در چیزی که خداوند متعال به آن اطاعت می شود استعمال کند، عقابش مضاعف می گردد. البته گاهی غنای زنان آوازه خوان در عروسی ها استثناء می شود، و آن بعید نیست، و احتیاط ترک نشود که به زفاف عروس و مجلسی که جلوتر یا بعد از آن برای عروسی گرفته می شود، اکتفا شود. نه هر مجلسی بلکه احوط این است که مطلقاً اجتناب شود.

“تحریرالوسیله” – امام خمینی(ره) – ص۳۵۱

________________________________________

احتیاط : موجباتی که رعایت آن احاطه ی کامل و اطمینان انسان به رسیدن به واقع را سبب می شود.

احتیاط را ترک نکند: هر موردی که فتوایی از فقیه نسبت به آن ذکر نشده است به معنی احتیاط واجب است و اگر در همان مورد، فتوایی ذکر نشده باشد به معنی تاکید بر حسن احتیاط می باشد.

احوط : منطبق با احتیاط

تولد؛ تولد؛ تولدت مبارک!

خودت بگو با کی هستم دیگه …

چه
لطیف است حس آغازی دوباره،

و
چه زیباست رسیدن دوباره به روز زیبای آغاز تنفس…

و
چه اندازه عجیب است، روز ابتدای بودن!

و
چه اندازه شیرین است امروز…

روز
میلاد…

روز
تو!

روزی
که تو آغاز شدی!

تولدت مبارک حباب عزیزم

______________________________

پ.ن : کاش بچه های وبلاگی تاریخ تولداشونو توی همین پست بنویسن که روزش که رسید؛ تبریک بگیم …