1388 فوریه | دلنوشته‌ها

بیا فالُت بگیرُم

نوشته شده بوسیله : محبوبه در ساعت ۸:۳۱ ب.ظ | تاریخ : ۲۹ اردیبهشت ۱۳۸۸

الماس شرق، در خروجی :

*خانوم بیا فالت بگیرم!

- نه خانوم؛ ممنون!

+ محبوب برو فالت بگیره، باحاله ها.

-برو بابا؛ من پو.ل واسه این خرافات نمی دم.

+ تو برو؛ من پولشو می دم.

-ببین؛ من خنده ام می گیره ها. حیف پول نیست آخه؟

+ تو برو فالتو بگیره، بخندیم بهت. من پولشو می دم.

-باشه؛ پولشو تو می دیا؛ منم اگه وسطش خندیدم، دعوام نکنین.

*محبوبه خانوم حرف نمی زنی؛ وقتی می زنی، قلنبه های آبدار می زنی

به تو می گن هیچی نمی شی، ازهمه بالاتر می شی

عروس حاجی می شی، میوه دل خویشان می شی

یک روز است شیک راه می ری، یه موقع است حوصله خودتو نداری

یک سفر دبی هم در پیش داری

مادر نصیحتت می کنه، گوش کن به حرفش

گاه و گاه گوش می کنی، گاه وقتی فراموش می کنی

رای ت باشه دنیا رو گلستون می کنی، عصبانی بری، هیچ کار نمی کنی

تو خوابای خوب می بینی، می خوای تعریف کنی، یادت می ره

عشق خیاطی هم داری،حوصله کار کردنشو نداری

عشق رانندگی هم داری

دو سالم در غریبی می گردی

ایشاا… از همین جا بری، خبر خوشی بهت می رسه

یه جفت مهره مار هم همرات کن، واست خوبه

چشم نظر به دنبال زنگیت زیاده، کور شن ایشاا…

بلندت کنه خدا، بکش به پیشانیت، بگو یا امام رضا

_______________________________

از اول تا آخرشو داشتم می خندیدم. تازه آخر سر هم می خواست یه مهره مار بهم بندازه …

جاتون خالی؛ تا چند روز سوژه خنده مون بود.

*ادامه مطلب واستون یه عکس از آب نمای الماس شرق گذاشتم.

راستش خیلی می خواستم عکس از الماس شرق بذارم اما واقعاً واسه دیدین خوب بود؛ واسه عکاسی سوژه خوبی نبود.

ادامه مطلب را بخوانید : »

تحت دسته : خاطرات ، خنده نوشت

۱۸ نظر »

پستِ سیاسی!!!!

نوشته شده بوسیله : محبوبه در ساعت ۱۱:۳۵ ب.ظ | تاریخ : ۲۷ اردیبهشت ۱۳۸۸

اول از همه تسلیت به خاطر از دست دادن عالم بزرگوار آیت ا… بهجت!

دوم : مشهد جای همگی بسیار خالی بود. همه ی همه.

زیارتش که عالی بود و غیر قابل وصف و سیاحتیش هم “باغ نادری”، “الماس شرق”، “چالیدره” و “طرقبه” رو رفتیم. یکی دو مورد گفتی دارم که تو پستای بعدی میگم.

و اما

سوم ( و مطلب اصلی امروز ) :

- آبی می پوشی؛ می گن : “استقلالی هستی؟” “تو هم با مُدی که!”

- قرمز می پوشی؛ می گن : “ای ول! تو هم قرمزته؟”

- سبز* می پوشی؛ می گن : “چی شده سبز پوشیدی؟ طرفدار میرحسینی؟”

- مشکی می پوشی؛ می گن: “طوری شده؟ خدای نکرده کسی رو از دست دادی؟”

- هر رنگی بپوشی؛ یه چیزی می گن. تو بگو چه رنگ بپوشم؟!

* راستش امروز مانتو و شال و کفش سبز پوشیده بودم؛ هرکی یه چیزی می گفت. یهو یادم اومد از اول سال تا حالا دفعه ی اولی که تریپ آبی یا قرمز یا مشکی زدم، اون حرفای بالا بهم زده شد. خیلی واسم جالب بود که چرا ما آدما رنگارو به یه چیزی نسبت می دیم آخر؟!

تحت دسته : خاطرات ، دل نوشت

۱۵ نظر »