دلنوشته‌ها

سلام جهان!

محبوبه — Mon, 12 Jul 2010 07:58:14 +0000

با سلام

هاستینگ محترم سرور رو عوض کرده بودند و یادشون رفته بود این وبلاگ هم روی سرورشونه. این شد که کل اطلاعات وبلاگ نیست و نابود شد. هاست رو عوض کردم ولی واسه بک‌آپ اطلاعات نتونستم کاری بکنم. از وبلاگ بلاگفا هرچی پست بود رو تونستم بریزم ولی خب اطلاعات این ۶ ماه اخیر فعلا در دست نیست. شاید بشه از طریقی پستها رو اورد ولی احتمالا نظرات برنمیگرده. خلاصه شرمنده آبجی‌ه شدیم.

با تشکر : منیره‌شون

13 دیدگاه برای این نوشته:

احسان:
2010-Jul-13 الحمدلله که بالاخره برگشتید :) اصل اینه که تو گنجینه ی ذهن همه خواننده ها مونده حالا جلوه خارجی نداره اشکالی نداره...
پرستو:
2010-Jul-20 سلام بیا که قصر امل سخت سست بنیاد است بیار باده که بنیاد عمر بر باد است ... یا علی . التماس دعا ...
حباب:
2010-Jul-22 سلام..... خوبي محبوبه خانوم؟ راستشو بگم...؟ خيلي خوشحالم كه برگشتي... خيلييييي... چون داشتم دق؟! ميكردم از بي محبوبه گي...! اينجا خيليي زيبا شده... تبريك... اما كلي دلم گرفته ست الان... جاي دوستان خيلي خاليه... خ ي ل ي ... همچنين جاي من... :دي! به قول خودم: زنجيره ي ما زيادي آ نرماله...! وقت امتحانات و سال تحصيلي و وقت كار و تلاش... 24 ساعت فكر و دل و روحمون ميپره نت...(جز شما البته!) وقت بيكاري و تابستون... نابود ميشيم از ورطه ي مجازي...! خيلي عجيبه ها....چه ميدونم... دلم پره...! وبلاگ آقا دايي رو هم باز كردم...! ولي نشد نظر بذارم...! قسمت نظرات باز نميشد.. از همين تريبون.. عرض ارادت و عذر تقصير... ببخشيد... به زودي زود... ميام .. راستي...جوونا... عيدتونم مبارك.. اين ايامم مبارك... در پناه خداي اين روزها!
مهدوب:
2010-Jul-23 سلام مژده ای دل که دگر باد صبا بازآمد / هدهد خوش خبر از طرف سبا بازآمد برکش ای مرغ سحر نغمه داوودی باز / که سلیمان گل از باد هوا بازآمد عارفی کو که کند فهم زبان سوسن / تا بپرسد که چرا رفت و چرا بازآمد مردمی کرد و کرم لطف خداداد به من / کان بت ماه رخ از راه وفا بازآمد لاله بوی می نوشین بشنید از دم صبح / داغ دل بود به امید دوا بازآمد چشم من در ره این قافله راه بماند / تا به گوش دلم آواز درا بازآمد گر چه حافظ در رنجش زد و پیمان بشکست / لطف او بین که به لطف از در ما بازآمد
مهدوب:
2010-Jul-23 انصاف نبود آن رخ دلبند نهان کرد / زیرا که نه روییست کز او صبر توان کرد امروز یقین شد که تو «محبوب خدایی» / کز عالم جان این همه دل با تو روان کرد مشتاق تو را کی بود آرام و صبوری / هرگز نشنیدم که کسی صبر ز جان کرد تا کوه گرفتم ز فراقت مژه‌ای آب / چندان بچکانید که بر سنگ نشان کرد زنهار که از دمدمه کوس رحیلت / چون رایت منصور چه دل‌ها خفقان کرد باران به بساط اول این سال ببارید / ابر این همه تأخیر که کرد از پی آن کرد تا در نظرت باد صبا عذر بخواهد / هر جور که بر طرف چمن باد خزان کرد گل مژده بازآمدنت در چمن انداخت / سلطان صبا پرزر مصریش دهان کرد از دامن که تا به در شهر بساطی / از سبزه بگسترد و بر او لاله فشان کرد شاید که زمین حله بپوشد که چو سعدی / پیرانه سرش دولت روی تو جوان کرد
وب نوشته های یک معلم:
2010-Jul-23 سلام و عرض خوش آمد بابت فعالیت مجدد یعنی تمام اظهار نظران قبلی ما در سرور قبلی مدفون شد؟
بیخواب:
2010-Jul-23 سلام محبوبه خانوم خوبید؟ این همه مشتاق نظر گذاشتید نمیخوای جواب بدی؟ یاد اون یارو می افتم تو اتوبوس که میره پیش راننده اتوبوس می گه آقای راننده واسه کی نظر میزاری همه مسافرا خوابن آخ ببخشید واسه کی رانندگی میکنی!!شاید منباب جواب دادن تیکه من هم که شده برگشتید
ستایش:
2010-Jul-26 سلام عزیزم... تو نمی خوای بنویسی؟؟
ستایش:
2010-Jul-26 اخ جوووووووووون...بالاخره شد نظر بذارم...
دادا مجید یا همون دهاتی سابق:
2010-Jul-28 فقط و فقط یک سلام بقول یه بنده خدا از تو که می گویم خطی بر ان می کشند از گفته هایم پشیمانم ناگفته هایم را بشنو موفق باشی
ستایش:
2010-Aug-01 نقطه...پایان... [گل]
پرستو:
2010-Aug-17 سلام بهتر باشی یا علی . التماس دعا ...
sirous:
2010-Sep-03 چه بد ، من بار ها تجربه اش کردم ، یکبار چند ماه مسافرت بودم ترکا وبلاگمو هک کرده بودن و هاست مو زیر رو کرده بودن بکاب م نداشتم ، تاز گیها که فیلتر شدم خودم مجبور شدم اطلاعتم رو بکشم کنار و چند پست مسخره بذارم بمونه خلاصه کلی تجربه ست ولی در هر صورت بی خیال دنیا

ارسال نظر سریع

هر کجا هستم باشم، آسمان مال من است

محبوبه — Thu, 07 Jan 2010 21:08:00 +0000

قایقی خواهم ساخت،
خواهم انداخت به آب.
دور خواهم شد از این خاک غریب
که در آن هیچ‌کسی نیست که در بیشه عشق
قهرمانان را بیدار کند.

قایق از تور تهی
و دل از آرزوی مروارید،
هم‌چنان خواهم راند.
نه به آبی‌ها دل خواهم بست
نه به دریا-پریانی که سر از خاک به در می‌آرند
و در آن تابش تنهایی ماهی‌گیران
می‌فشانند فسون از سر گیسوهاشان.

هم‌چنان خواهم راند.
هم‌چنان خواهم خواند:
“دور باید شد، دور.”
مرد آن شهر اساطیر نداشت.
زن آن شهر به سرشاری یک خوشه انگور نبود.

هیچ آیینه تالاری، سرخوشی‌ها را تکرار نکرد.
چاله آبی حتی، مشعلی را ننمود.
دور باید شد، دور.
شب سرودش را خواند،
نوبت پنجره‌هاست.“

هم‌چنان خواهم خواند.
هم‌چنان خواهم راند.

پشت دریاها شهری است
که در آن پنجره‌ها رو به تجلی باز است.
بام‌ها جای کبوترهایی است که به فواره هوش بشری می‌نگرند.
دست هر کودک ده ساله شهر، خانه معرفتی است.
مردم شهر به یک چینه چنان می‌نگرند
که به یک شعله، به یک خواب لطیف.
خاک، موسیقی احساس تو را می‌شنود
و صدای پر مرغان اساطیر می‌آید در باد.

پشت دریاها شهری است
که در آن وسعت خورشید به اندازه چشمان سحرخیزان است.
شاعران وارث آب و خرد و روشنی‌اند.

پشت دریاها شهری است!

قایقی باید ساخت.

دلنوشته ها رو می سپارم به شما … تا ……………. شهر پشت دریاها …

بر می گردم اما نه دیگه اینجا …

هیچ رفتنی بی دلیل نیست. همانند آمدن ها!

تا درودی دیگر …

4 دیدگاه برای این نوشته:

ساقی:
2010-Jan-08 سلام

شما دیگه چرا؟
من که دلم به حضور شما خوش بود تو این زنجیره.

امیدوارم زودی برگردین.

می دونم یه خورده پر روییه ولی خب...

یاعلی

سلام

بابا جان! مگه من چی کار کردم؟ من که مثل شماها بی معرفت نیستم
بر می گردم اما نه دیگه اینجا ...

علی نگهدارتون
________________________________
این تصمیم من، هر چی هم مزیت نداشت، این مزیت رو داشت که شما رو مجبور کنه یه نظر بذارین بعد از مدت ها
من ِاو (مسافر):
2010-Jan-08 یعنی چی؟ چرا؟ چی شده؟
....................................................
................................................
عصبانی شدم و یه چیزایی نوشتم که بهتره نخونین... دوباره بنویس... همینجا...

مگه چیزی شده؟

چرا عصبانی؟!! من که گفتم : بر می گردم اما نه دیگه اینجا ...
آخه چه فرقی می کنه؟ مطمئن باشین نمی ذارم ناراضی بمونین
تازه کاری می کنم برام گل و شیرینی هم بیارین
عبدالله:
2010-Jan-08 سلام . امیدوارم هرجا که هستین و میرین در پناه حق ، موفق باشین .

آری ای همسفران
قایقی باید ساخت
باید انداخت به آب
همچو سهراب سفر باید کرد
همچو او باید رفت
همچنان باید راند
دور باید شد از این خاک غریب ...

ولی افسوس که این قایق فرسوده ی ما
نیست آماده ی رفتن در آب ...

قایق از سوی خدا می آید
و زمان حرکت را خود او می داند ...

پس بیایید در این مدت کم
تا شروع سفر و ساختن آن قایق
و زمان حرکت
و به قول سهراب
تا زمانی که شقایق هم هست
خرم و خوب و قشنگ
دور از کینه و جنگ
زندگی پیشه کنیم ...
و برای رفتن
خوب اندیشه کنیم ... .

سلام.
هر کجا هستم، باشم. آسمان مال من است
نمی ذارم ذوق شما توی شعر هدر بره.

از این شعرتون واقعاً لذت بردم
محبوبه:
2010-Jan-08 به عقیق :
خوشا به حالم پس

چیزی نشده؛ چرا همه فکر می کنن باید چیزی شده باشه؟

بر می گردم اما نه دیگه اینجا ...

ارسال نظر سریع

دوستانی بهتر از آب روان

محبوبه — Wed, 06 Jan 2010 14:15:00 +0000

* عقیده دارم انسان “ممکن الخطا“ست نه “جایز الخطا”. و موقعی که متوجه خطاش شد، باید خطای خودش رو بپذیره و درصدد جبرانش بربیاد.

* اقرار می کنم در پست “بهترین دوست تو اوست“ اشتباه بزرگی کردم. و امروز متوجه این اشتباه و علتش شدم.

دوست داشتنی ترین دوست و برادرم کسی است که عیب هایم را به من هدیه دهد. امام صادق(ع)

* عارفه با یه سوال، بحثی شیرین و آموزنده رو شروع کرد و در پی اون، حرفامون بسیار دوستانه و مهربانانه، پیرامونِ گوشزد کردن عیب ها و پیشنهاد راه حل برای رفع این عیوب گشت. حرفایی که مثل طلا می مونن، پر از ارزشن. به قول فاطمه “هر چند وقت یکبار لازمه همچین بحثایی بین دوستان انجام بشه.”

* بین همین بحث ها علت اشتباهم رو یافتم. اونم اینکه توی سفر کاشان، نه من شرایط دوستام رو درک کردم، و نه اونا شرایط من رو. و همین کلی سوء تفاهم و ناراحتی بینمون پیش آورد.

خوشحالم از اینکه باز دوستامو پیدا کردم، به حرفاشون گوش دادم و به حرفام گوش دادن. خوشحالم که دوستایی دارم که عیب هام رو بهم می گن.

4 دیدگاه برای این نوشته:

غلام آقاجون:
2010-Jan-06 سلام

خدا رو شکر

شاد شدم از شادیتون :) :) :)

سلام

تشکر
راه آسمانی:
2010-Jan-06 سلام ننه جون
خوبی گلم..
دل دردت چی شدش..

در مورد سفر هم واقعا موافقم... بعد سفر واسه منم پیش اومد که دلخوری شد ولی بعد باعث شناخت بیشتر نسبت به دوستانم شد...

سلام نن جون
نن جون نبودی؛ ریختمش دور. اگه باز برنگرده سر جاش

اوهوم ... اما واسه من دیگه خیلی بعدِ سفر بود
ناتانائیل:
2010-Jan-07 یادش به خیر...عکسو میگم...
بنده ی عشق:
2010-Jan-07

ارسال نظر سریع

آموزش لهجه یزدی

محبوبه — Tue, 05 Jan 2010 09:23:00 +0000

با آموزش لهجه یزدی موافقین؟

درس اول

اصطلاحات و کلمات کاربردی برای سرو و صرف غذا

کمچلی /kamchali/ : ملاغه

دُوری /dowri/ : بشقاب

کماجدون /komAjdun/ : دیگ بزرگ

تُرُش بالا /torosh bAlA/ : آبکش

پیاله /piyAla/ : کاسه کوچک

اُوگوشت /owgusht/ : آبگوشت

یَتا چَکیدُک /yatA chakidok/ : مقدار کمی (برای مایعات)

یَتا پِسُّک /yatA pessok/ : مقدار کمی (برای جامدات)

شولی /shuli/ : خوراک یزدی شامل سبزیجات و حبوبات (اغلب عدس) که معروف شده به آش یزدی. چون غیریزدی ها چیزی شبیه شولی ندارند، به آن آش یزدی گویند. شولی با توجه به محتویات آن انواع و اقسامی دارد مثل شولی پَرُک، شولی سرکه، شولی شلغم، شولی باقلا و … .

* در صورتی که شماها مشتاق ادامه ی آموزش باشین، ادامه می دم. وگرنه به همین یه جلسه! بسنده می کنم.

خوانندگان عزیز؛ انتقادات و پیشنهادات پذیرفته می شود.

هم شهریان عزیز؛ نیازمند یاری سبزتان هستم. (مطلب قابل ویرایش است )

11 دیدگاه برای این نوشته:

زن دایی:
2010-Jan-05
سلام
خوبه، جالبه، منم حاضرم کمکت کنم.

زن دایی! حس نوستالوژی تون برانگیخته شد که اینقدر خندیدین؟ بابا بسی من شاد میشم وقتی خنده ی این طوری عزیزان رو می بینم
سلام

خیلی خیلی ممنون هیچی به ذهنتون نمی رسه بهش اضافه کنم؟
یک هاج و واج!:
2010-Jan-05 یادم رفت بگم خدا شِفا بده!!!
عجب عکس ب ا ح ا ل ی!!!!!!!!!! حالا عکاسش کی بود؟!!!!!!!!!!!!!!!! (اتوماتیک؟!!)

مگه من چمه که خدا شفا بده؟

عکاس : دوستِ خانومِ عکاس
زن دایی:
2010-Jan-05 سلام
به دوری پیش دستی هم میگن ولی نمیدونم یزدیه یا نه؟
به ملاغه او گردون یا همون آب گردان هم میگن. البته شایدم به ملاغه خیلی بزرگ میگن که برای دیگهای بزرگ حلوا و آش بکار میره.؟!؟!!!
استاد این جور کلمات هم اعضای خونواده مامانت هستن!!!!

سلام
پیش دستی خارجگینیه توجه نکردین که اون یکی زن دایی می گن پیش دستی؟
اوگردوون! چه بامزه. من خودم اولین باره می شنوم.
بعله! همگی ماشالله در این زمینه استادن
از دایی بپرسین که فکر کنم به اندازه ی یه کتاب واژه های یزدی که حتی من و شما هم نشنیدیم رو بگه
کوچولو رو یزدی یاد بدین؛ برمی گردین کیف کنیم یزدی حرف می زنه.
عبدالله:
2010-Jan-05 سلام . آفرین ، جالب بود . این هم تقدیم به شما و بقیه :
لهجه ی شیرین یزد و مردم خوش روی یزد ...... میکشد روح و روان آدمی را سوی یزد
شهر خوب بادگیر و خانه ها از خشت و گل ...... با بناهای قدیمی،جلوه ای از روی یزد
معبد زرتشتیان و دخمه و آتشکده ............. باشد از دیگر مکان های قشنگ کوی یزد
میبد و مهریز و خاتم،اردکان و تفت و بافق .... با ابرکوه و طبس باشند شهری توی یزد
شولی و آش پرک با کلَه جوش و اشکنه .......... لذتی دارد ز دست خوب کدبانوی یزد
ای صبا گر بگذری از وادی دارالعباد ................. سوی عبدالله آور شمَه ای از بوی یزد

یا علی . التماس دعا

سلام
شما اهل کجایین؟
برام سوال شد.
یک هاج و واج!:
2010-Jan-05 سلام
عالی عالی عالی بود!
برم تمرین کنم ببینم می‌تونم این کلمات رو تکرار کنم ولی پیاله و ترش بالا و کماجدون رو من از خیلی از غیریزدی‌ها هم شنیدم، فک کنم «تقلبی» رخ داده باشه! اصلاً همین هم که گفتین منتظر یاری «سبز» مون هستین نشون میده کاسه ای زیر نیم کاسه هست!!!!
( یاد ساقی بخیر که به همه چی گیر میداد و شما هم هی بهش میگفتین!! من که اصلاً مثل ساقی نبودم!)
جداً من از ایده‌های پست‌های وبلاگی شما خوشم میاد یه جور شوخ طبعی توش موج میزنه فک کنم شما یه مثال نقضی(!!!!) باشید برای این مطلب:
http://www.jahannews.com/vdcg3397.ak9uz4prra.html

سلام
تشکر! تشکر!
خب بعید نیست؛ خصوصاً واسه شما شیرازی ها که فکر کنم کلمات مشترک با ما زیاد داشته باشین
شما چرا همش بحثو سیاسی می کنین آقا معلم؟ نکنه سر کلاسای فیزیک هم سیاست آموزش می دین؟
مگه سبز چشه؟ یادتونه در مورد رنگای مختلفی که می پوشم می گفتم؟ یکیش سبز بود
(جناب ساقی فقط دارن قایم موشک بازی می کنن؛ وگرنه نت زیاد میان. موافقین؟)
آقا! جدی باشین! مگه من با شما شوخی دارم؟

الآن یعنی مسخره م کردین یا مثلاً تحسینم کردین با این حرف؟
عبدالله:
2010-Jan-05 اهل ایرانم من و دینم بود اسلام ناب
از جوانان همین جمهوری و این انقلاب
از زبانم گر بپرسی ، میجوابم : فارسی
نه بلوچم من نه ترک و کرد و لر ، از مام و باب
من ز اولاد همین خاک و همین کاشانه ام
نکته سنج و فرز اگر باشی بیابی خود جواب
بیش از این از من اگر خواهی بدانی ای جوان
از غذاها دوست دارم مرغ بریان و کباب !
بیش از این ، محبوبه خانم ، پاسخی از من مخواه
از مزاح و شوخی من نیز صورت بر متاب
شخص عبدالله را معذور کن ای دلنویس
مصلحت باشد مرا فعلاْ به زیر این نقاب ...

اگه درست فهمیده باشم : کاشان
به روی چشم.
شکرانه آبی نویس:
2010-Jan-05 به قول یزدی ها خشمون
ولی در مورد غیر یزدی ها اشتباه کردی .
اقوام دیگه هم برای به شکم بستن فامیل های خود چیزی دارند حالا با سرکه یا بی سرکه!
یزدی هم البته لهجه های گوناگون دارد بستگی دارد طول عرض جغرافیایت چه باشد!

در مورد غیر یزدی ها چی رو اشتباه کردم؟ اینکه به شولی می گن آش یزدی؟
آها! شما می گی یه چیزایی تو مایه های شولی دارین؟
چی هست؟ چطوری پخته میشه؟

درسته
مثلا مثل میبدی ها و اردکانی ها، هراتی ها و بافقی ها و ...
احسان:
2010-Jan-05 بله که استقبال می کنیم با جان دل هم استقبال می کنیم!
اصلا وقتی آدم می خواد بره یه دیاری باید زبونشو یاد بگیره!
hecheni bA kamchali mezenem de mine rut tA befD de mine komAjdun beshi mari owgusht
اینم تلفیقی از زبان من و شما

و منم به زبان خودمون حرف می زنم : نمنه؟ /namane/
ترجمه ش هم اینه : هاااااااااااااااااا ؟؟؟؟؟؟؟؟
شهریار شهر سنگستان:
2010-Jan-06 این کلمات رو فی البداهه نوشتین ؟!

من مشتاقم ادامه بدین ...

فی البداهه ی فی البداهه که نه! اما یه کمشو آره!

فکر کنم ادامه بدم. آخه کسی مخالفت نکرد. یزدی ها هم که ماشالله همه ذوق زده شدن
امين:
2010-Jan-06 سلام
خیلی خیلی جالب بود من بچه یزدم اگه کمکی می خوای بگو

حالا بعضی اصطلاحات یزدی را برات می نویسم:
1. چاچو: چادر شب/ 2.تلف: قره قروت/3پسین:بعد از ظهر/4 حس: طویله/5 گرخت:گریخت /6 تماته: گوجه فرنگی/7 سیکل: دوچرخه/8 بوز: زنبور
سلام
ممنون از همکاریتون. من سعی دارم دسته بندی شده کلمات و اصطلاحات یزدی رو بنویسم. همه ی اینا توی برنامه م هست
یک هاج و واج!:
2010-Jan-06 سلام
+ اشتراک کلمات شیرازی‌های خوش لهجه با یزدی‌ها به شدت تکذیب می‌شوند! اصلاً آب ما با شماها توی یه جوب هم نمیره چه برسه به اینکه لهجه‌مون هم بخوات یکی باشه!!!!
+ ما گفتیم شاید درد دل یا دل دردتون هنوز خوب نشده باشه گفتیم دعای شفا کنیم براتون!!!
+ آره یادمه! کلسیون رنگ‌های لباس‌تون هم همیشه شاد و رنگارنگ باد!
+ ساقی رو هم نمی‌دونم، ولی دوست دارم برگرده!
+ چه مردم برای خودشون کلاس میذارن: « خانم عکاس» واه واه واه!!
+ ....

سلام
+ نگران بودم بپذیرین!!! خدا رو شکر که خودتون تکذیب کردین وگرنه نمی دونستم چطوری بگم ما را با شما کاری نیست
+ مگه دعاتون می گیره؟
+ هر چه بادا، باد
+ شما یه چیزی بهشون بگین. شاید فرجی شد!
+
_
_
_
_
_
منفی در مثبت = منفی!

ارسال نظر سریع

دل درد یا درد دل؟

محبوبه — Mon, 04 Jan 2010 11:41:00 +0000

_ بابا! استخونام درد می کنه.

+ کدوم استخونت؟

_کمرم، زانوم، استخونای پام؛ اصلاً انگار استخونای تمام تنم درد می کنه. تا حالا هم از درد* خواب نرفتم.

… و بابا داروش رو می گه …

( دلم می خواد فریاد بزنم و بگم اما درد*ی که باعث شده خوابم نبره، هیچ کدوم اینا نیست. توی داروها، دارویی برای دردِ دل ندارین؟ )

به یاد آن روزهایی که نوشته بودم : من دل درد ندارم؛ دردِ دل دارم.

الآن ناراحتی به دل ندارم اما دیشب موقعی که ۲-۳ ساعت از درد به خودم می پیچیدم و خوابم نمی برد این مطلب به ذهنم رسید.

8 دیدگاه برای این نوشته:

rahim:
2010-Jan-04 ایشا’ الله درددل ودل دردت خوب بشه
هردوتاش

ممنون
غلام آقاجون:
2010-Jan-04 منم ...

امن یجیب المضطر اذا دعا و یکشف السوء

امن یجیب المضطر اذا دعا و یکشف السوء
احسان:
2010-Jan-04 ....

....
عبدالله:
2010-Jan-04 دل چو درد آید دوایش حاضر است .......................... درد دل اما دوایش نادر است
داروی دل درد نزد آن طبیب .................................. بود لیکن درد دل باشد عجیب
اولین راه علاجش (گفتن) است ........................... درب و دیوار درون را رُفتن است
گفتنِ درد دلت با دوستان ....................................... میکند دل را بدل بر بوستان
بعد از آن باشد مداوا در (دعا) ............................. " لیس للانسان الا ما سعی "
این دعا رمزیست از قلب سلیم ............................. با خدا " هذا صراطً مستقیم "
نسخه ات با (صبر) گردد مندرج ........................... چون یقیناْ " صبر ، مفتاح الفرج "
پند عبدالله را در گوش گیر ...................................... عافیت را گرم در آغوش گیر

سلام . امیدوارم هیچوقت هیچ درد و مرض جسمی و روحی سراغ هیچکس نیاد . بهتر باشین . یا علی . التماس دعا

سلام
ممنون از شعرای زیباتون ...

الهی امین
امين:
2010-Jan-05 سلام
خیلی وقته نمیای اونطرفا کم پیدایین. هر جا هستین خوش باشین

سلام
ممنون ...
هادی:
2010-Jan-05 در دل تاریک این شب های سرد
ای امید نا امیدی های من
برق چشمان تو همچون آفتاب
می درخشد بر رخ فردای من ... !
سمپادیان:
2010-Jan-05 باز هم سلام
الا بذکر الله تطمئن القلوب
درباره عدم صلاحیت اقای صانعی
مطالب قابل تاملی در وبلاگم اورده ام.

سلام

می خونم.
وب نوشته های یک معلم:
2010-Jan-06 تنبیه بدنی و آثار آن بر جنبش سبز!
به لهجه یزدی بخوانید...

تنبیه بدنی؟! وای وای وای وای!

ارسال نظر سریع

تو چه می دانی من چه می گویم؟

محبوبه — Sat, 02 Jan 2010 20:54:00 +0000

وقت امتحانا رسیده و من بیش از اینکه نگران خودِ امتحانا باشم، نگران اتفاقاتی هستم که موقع امتحانا برام پیش میاد …

با کوچکترین اتفاقی نگران می شم. نگران روحی که تاثیرشو روی امتحانات ترم قبلم واضح تر از همیشه دیدم …

و تو چه می دانی من چه می گویم؟!!

(جهت منحرف کردن اذهان از نوشته ی بالا! :دی )

همین چند لحظه پیش :

امتحان ساعت ۱ ه؟

آره؛ ۱۳

خوب شد گفتی، وگرنه قرار بود همین الآن حاضر بشم، برم دانشکده!

از تو اصلاً بعید نیست.

9 دیدگاه برای این نوشته:

هادی:
2010-Jan-03 حتی اگر
زنبق کبود کارد
بر سینه ام گل دهد
می خواهم خواب اقاقیاها را ببینم در آخرین فرصت گل،
و عبور سنگین اطلسی ها باشم ...!
شیدا:
2010-Jan-03 امیدوارم موفق باشی

ممنون خانومی؛ تو هم همین طور
عبدالله:
2010-Jan-03 سلام
امیدوارم توی همه ی امتحانای سخت و آسون زندگیتون موفق و سربلند باشین و هیچوقت نگرانی و استرس نداشته باشین .
مطلبتون ذوق منو جریحه دار کرد واین شعرو براتون گفتم :

امتحان فرصت خوبیست برای من و تو ................. تا بیافتیم به یاد عمل و فصل درو
نگرانیت چه زیبا و بجاست .......................................... چونکه استاد ، خداست
گرچه او مظهر لطف و کرم است .......................... ولی اندوخته ی بنده کم است
کاش وقتی شب اول دو ملک می آیند .............. جرئتم یار شود فرصتی هم بدهند
که در آن وحشت تنهایی و اشباح سیاه ................. لااقل نام خودش را ببرد عبدالله
...
یا علی . التماس دعا

سلام
ممنون و تشکر

شما فکر کنم ذوقتون همیشه جریحه داره. خیلی باحاله، هنوز در تعجبم چطوری فی الباهه این همه شعر می گین
نگین:
2010-Jan-03 امیدوارم استاد ها هم مثل خدا به تعداد دانشجویان راه برای پاس کردن واحدها به وجود بیاورندالبته راه درستتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتت

الهی آمیـــــــــــــن
عقیق:
2010-Jan-03 خطاب به جناب عبدالله
شعرتون خیلی قشنگ بود و البته پرمغز(یه لحظه بی اختیار گونه هام تر شدن)
حیف اومد چیزی نگم.
اما. . . . به به محبوبه خانم از این ورا؟!

راستش منظورت رو از "از این ورا" نفهمیدم
عبدالله:
2010-Jan-03 در سپاس از جناب (عقیق) :
به نام خدا . من لم یشکر المخلوق لم یشکر الخالق ...
با سلام و عرض ادب و احترام ، برای رعایت شرط ادب بر خود لازم دانستم از ابراز محبت حضرت عالی قدردانی نمایم :
تشکر میکنم از لطفت ای دوست .............................. عنایات شما زیبا و نیکوست
محبت ها و تشویق عزیزان ................................ مرا سرمایه ی حس و تکاپوست
یقیناَ اینکه فرمودی قشنگ است ......................... و یا اشعار من پرمغز و نیکوست
ز روی لطف و احسان زیادی ............................ به این شاعرشبیه بی هیاهوست
مرا با حرف خود شرمنده کردید ........................... کتاب شعرم این وبلاگ بانوست
سعادت را برایت خواستارم ................................ ز یکتایی که جانم در کف اوست
درخشان چون "عقیق" اصل باشی ....................... همیشه در پناه حضرت دوست

یا علی . التماس دعا
عقیق:
2010-Jan-04 ممنون از لطفتون جناب عبدالله
ناتانائیل:
2010-Jan-04 امیدوارم نه این ترم و نه ترمهای بعدی درگیری ذهنی نداشته باشی...نه اینکه میخوام سر جلسه امتحان کنارم بشینی و از نظرات همدیگه بهره ببریم و اینا !

ما رو باش! رو دیوار کی یادگاری نوشتیم
یک هاج و واج!:
2010-Jan-04 سلام
به استناد فرمایش سرکار محترم از اونجایی که من نمی‌دونم شما چی می‌گویید لذا فقط آرزوی موفقیت میکنم برای‌تان! بابا دیگه امتحان روستا و دهات و شهر و کشور که اینهمه نگرانی نداره! معماری رشته‌ی هلوای است!! این را میشود از وبلاگ معمارها فهمید!!!

سلام
مدرکتون قابل قبول نیست
دیگه چی رو فهمسیدین از وبلاگ معمارها؟
من که معمار نیستم؛ راستشو بگین، وبلاگ کدوم معمار رو می خونین؟

ارسال نظر سریع

پرده را برداریم …

محبوبه — Fri, 01 Jan 2010 18:17:00 +0000

پرده را برداریم :

بگذاریم که احساس هوایی بخورد.
بگذاریم بلوغ ، زیر هر بوته که می خواهد بیتوته کند.
بگذاریم غریزه پی بازی برود.
کفش ها را بکند، و به دنبال فصول از سر گل ها بپرد.
بگذاریم که تنهایی آواز بخواند.
چیز بنویسد.
به خیابان برود.

گوشه گوشه ی صدای پای آب سهراب سپهری زیباست … و من فقط یه گوشه ش رو انتخاب کردم.

رفع ابهام :
کسی که به نام زن دایی واسم نظر می ذاره، واقعاً زن داییمند. و خیلی عزیز و محترم …

13 دیدگاه برای این نوشته:

شیدا:
2010-Jan-01 سهراب رو دوست دارم

منم همین طور
سهیل:
2010-Jan-01 قشنگ بود....

""قایقی خواهم ساخت
خواهم انداخت به آب
دور خواهم شد از این خاك غریب ...

باران كه بزندتازه آسمان می‌شود

عین این دل من،

بی‌ستاره و مه‌آلود،

آنوقت این دل بی‌همراه

می‌خواهد كه بخواند

نمناك، چون نوای باران؛

می‌خواهد كه آواز در آواز باران بیفكند،..........""

سلام قشنگ بود شعری که نوشته بودی...

سلام
آره؛ دست شاعرش درد نکنه
عبدالله:
2010-Jan-01 سلام . شعر قشنگیه . خدا رحمت کنه شاعرشو .
یاد این شعر افتادم :
در مدرسه از نشاطمان کم کردند
از فرصت ارتباطمان کم کردند
هر وقت به هم عشق تعارف کردیم
از نمره ی انضباطمان کم کردند

البته شایدم کار خوبی کردن . نمیدونم !!!

سلام
انضباطتون رو چند دادن؟
امین:
2010-Jan-02 salam
vaghean ziba bood
movafagh bashin

سلام
نظر لطفتونه (البته به سهراب)
یک هاج و واج!:
2010-Jan-01 سلام.سلام.سلام.سلام.سلام.سلام.سلام.سلام.سلام.سلام.سلام
سلام.سلام.سلام.سلام.سلام.سلام.سلام.سلام.سلام.سلام.سلام
اول اینکه مواضع سهراب که در اشکال این پست آمده است مورد قبول است!!
بعدش هم اینکه این ماجرای زن دایی چیه؟
بعدترش هم اینکه من دوست دارم نظرات و پست‌های قبلی‌تون درمورد این جمله‌ی «راههای رسیدن به خدا ....» رو بخونم ولی بالاخره شما قبول کردین یا نه؟!

السلام. السلام. السلام.السلام. السلام. السلام.السلام. السلام. السلام.السلام. السلام.
السلام.السلام. السلام. السلام.السلام. السلام. السلام.السلام. السلام. السلام.السلام.

تشکر می کنم از اینکه قبول کردید
تازگی ها زندایی م نظر می ذارن (البته مدت هاست که وبلاگم رو می خونن اما نظر نمی ذاشتن) بعد یکی دو نفر به نحوی مشکوک شده بودند که ایشون زن دایی واقعیم هستند یا نام مستعاره. منم ابهام رو از بین بردم خیلی وقت می بره اما شما پشتکارشو دارن. بخونین.
نچ! ادامه ی مطلب رو می خونین متوجه میشین تقریباً کوتاه نیومدم

اون دست خط و شفاف سازی وبلاگیتون منو کشته. من دیگه جرات ندارم از هیچ کدومتون بپرسم چرا نمیاین چرا نمی نویسین. کجا بودین و ...
خود دانید!
سمپادیان:
2010-Jan-02 سلام
ممنونم از لطف شما
تیتر بسیار خوبی زده اید.
همیشه به بچه های سمپادی می گفتم که:
وبلاگ محلیه برای حرف های خیلی جدی در قابل های ابداعی.
محلی برای خدایی بودن ودعوت همه به اسلام ناب.
محلی برای پرواز و دعوت به پرواز، به آسمان.
واقعا براتون آرزوی موفقیت می کنم.

سلام
برگرفته از متن شعر بود ...

زیبا گفتین
و همچنین ...
زن دایی:
2010-Jan-02 سلام
ممنونم از لطفت محبوبه جان. تو هم برای من عزیزی.
من چند وقتیه هشت کتاب رو خریدم ولی وقت نکردم بخونم، ایشالا فرصت بشه بخونم.

سلام

بعضی شعراشو حتماً بخونین. یکیش همین صدای پای آب، یکی دیگه ش هم "مسافر" واسه نرگس کوچولومونه؛ بهش برسونین
bikhab:
2010-Jan-02 تو زندگی مدرنیته،بی حس،بی رحم،منفعت طلبانه،پولکی امروز احساس چه هوایی برای خوردن دارد؟این احساس کجا کاربرد دارد؟الان اگه پول داری احساس هست!!!
این روزا ما آدما دیگه حتی حال تلفنی صحبت کردن نداریم با sms حرفمون رو میرسونیم توموک محبوبه خانوم بازم نگی ربطی به بحث نداره!!این اشعارو احساسات به درد زندگی بی ریا،خودمونی سالها پیش میخوره!! روزگار ما مدرنیته نمیشود فقط با بدست آوردن معایب مدرنیته شدن، قلبها را سخت و چشم ها را کور کرده،اگر سهراب بود شاید می گفت چشمها را بی خیال بیایید قلبها را دلها را بشوییم،شاید...

ربط داره اما دیدتون به زندگی با دید من به زندگی خیـــــــــــلی متفاوته ...
از نظر من زندگی زیباست ای زیبا پسند/زنده اندیشان به زیبایی رسند/ آنقدر زیباست این بی بازگشت/کز برایش می توان از جان گذشت

چشم ها را باید شست ... جور دیگر باید دید ...
قلب ها ایرادی نداره.
مینا:
2010-Jan-02 شعر قشنگیه
مثل خیلی از شعرهای سهراب.

تنهایی همینجوری هم واسمون آواز میخونه
نیازی به اجازهء ما نداره..

هر چی نباشه ما صاحب اختیارشیم دیگه
مینا:
2010-Jan-02 سایه تون سنگین شده ها !!! ( یه کمی عصبانی )

متوجه آپ کردنت نشده بودم
حتماً سر می زنم.
شهریار شهر سنگستان:
2010-Jan-02 به نظر من واژه برجسته در این قسمت ، "تنهایی" بود ...

دلیل خاصی داشت که این قسمت رو نوشتین !؟

دلیلی محکم تر از این که اینجا دل نوشته است؟
bikhab:
2010-Jan-03 هنوز یه دختر نیومده بشینه تو ماشینت بگه واسه یه ناهار یا 5000 تومان پول بشینه تو ماشینت بگه به من یه ناهار بده یا یه پول بده بهم عوضش.....
این موارد مثل نقل و نبات شده این زندگی زیباست؟آره زندگی زیباست نه توی....
این یک مورد بود هزار تای دیگش واسه کسای دیگه افتاده!
زندگی زیباست اما نه هیمشه!!!خیلی زیباست اما نه وقتی بینی یه دست فروش زل زده به ذرتی که میخوری!!زندگی زیباست اما (سیاسیش نمیکنیم)زندگی زیباست نه زندگی زیباست اما نه با آدمایی که دو رو هستن!!من خوبی ها رو می بینمفدوست دارم شاید در روز 5 برابر شما شادماما وقتی شادی واقعی رو حس میکنم که هوظنانم شاد باشن آذما رو شاد ببینم .نه وقتی دوستی رو ببینم که به خاطر وضع مالی نرفته دانشگاه

همیشه زشتی ها در کنار زیبایی ها هست. تلخی ها در کنار شیرینی ها و تاریکی ها در کنار روشنی ها ...
مهم اینه که در نگاه کلی به نیمه ی پر نگاه می کنیم یا خالی ...

همه ی چیزایی که گفتین دردناکن و بعید می دونم کسی باشه که اینا رو نبینه؛ مگر اینکه چشم دلش بسته باشه.
bikhab:
2010-Jan-03 شادی من وقتی واقعیه وقتی واقعا خوشم که مسجد محلمون 30 ملیون خرجش نکرده باشن اما خادم قبلی اون مسجد 2کوچه پایین تر سرش رو سیر بگذاره زمین!!
زندگی وقتی خوشست که من بتونم حرف بزنم اگر حرف زدم ننزنند تو سرم!!
اگه خوشی با دوستان سینما رفتن و قهقه های لب دریاست!من از همه خوش ترم!
اما بیااید وقتی خوش بوده باشیم که لبی رو خندونده باشیم !به جای امام زاده هایی که راست یا دروغش با خدا ملیون ها تومان خرج کردن به جاش پدری را آزاد کرده به کنار دختر دلتنگش ببریم!خوشی فقط بازم میگم فقط به آغوش طبیعت رفتن نیست خوشی /رندانه خندیدن نیست!لاقل من خوشی رو فقط در اینها نمیبینم.....

حق با شماست؛ اغلب نازیبایی های زندگی رو خودمون داریم به وجود میاریم. (متاسفانه)

ارسال نظر سریع

به تعداد آدم ها راه رسیدن به خدا وجود نَدارد

محبوبه — Thu, 31 Dec 2009 14:42:00 +0000

بعد از به روز کردن پست قبلی، واقعاً به این جمله شک کردم که “به تعداد آدم ها راه رسیدن به خدا وجود ندارد” و همین باعث شد برم دنبال صحت یا سقم این جمله.

این جمله رو اولین بار از یکی از استادامون شنیدم. و به خاطر شکم بعد از پست مطلب قبلی، رفتم از یکی دیگه از استادام که حدس می زدم در این زمینه سررشته ای داشته باشه، صحبت کردم. ایشون هم نظرشون این بود که با جمله “به تعداد آدم ها راه رسیدن به خدا وجود دارد” یعنی فاتحه دین رو می خونیم.

از اونجایی که بحث ها و حرف هایی که در این زمینه شنیده بودم برام کافی نبود، باز هم در اینترنت سرچ کردم و به جواب های محکمی رسیدم. اونایی که واقعاً دنبال درستی یا نادرستی این جمله ها هستین؛ ادامه ی مطلب که منبعش رو هم ته اش مشخص کردم، بخونین. اگر خوندین و بحثی مونده بود، خیلی خوشحال می شم این بحثو ادامه بدیم. پس خواهش می کنم تا تمام “ادامه مطلب رو نخوندین، پست قبلی و این پست رو اشتباه ندونین.

و مهمتر از همه فهمیدیم که منِ نوعی که سررشته ای در این زمینه ها ندارم،
نمی تونم بقیه رو با دلایل خودم قانع کنم. بلکه باید بزرگی، عالمی باشه تا
بتونه منظور رو خوب برسونه.

هنوزم مشتاقم بیشتر راجع به این موضوع حرف بزنیم.

ممنون از همراهی همه ی دوستای عزیزم “مهراوه، عبدالله، نگین، محمد، فاطمه، احسان، هادی، منِ او و زندایی عزیزم” که باعث شدین تلاش کنم که شکم رو به یقین تبدیل کنم.

ادامه ی مطلب ممکنه از حوصله بعضا خارج باشه. اما اگه همشو با دقت نخونین، متوجه نمیشین چرا جمله ی “به تعداد آدم ها راه رسیدن به خدا وجود دارد” اشتباهه.

در مورد ادامه ی مطلب

منبع : مرکز نشر اعتقادات
این را هم حتماً بخوانید : عندلیب آنلاین

من می خواهم راجع به جمله الطرق الی الله بعدد نفوس الخلایق بدانم که اشکال این جمله چیست ؟

این مسئله را از دو دیدگاه مورد نظر قرار میدهیم :

الف) معنای طرق ، تعدد دین و راههای سعادت بشر باشد (که مورد اشکال است و بیان می کنیم)

ب) معنای طریق ، راههایی در بطن صراط مستقیم باشد که آن را نیز توضیح می دهیم .

اما چون احتمال اول پررنگ تر بوده و بحث های معاصر بیشتر ناظر به همین امر است با آن شروع می کنیم .

آن‌چه
در متن پرسش‌، نقل شده در برخی کتب به عنوان حدیث به پیامبر۶ نسبت داده
شده‌، نخست آن که باید دانست این جمله حدیث نیست‌، بلکه سخنی از عارفان و
فیلسوفان است‌.
دوم آن که آن‌چه آن‌ها گفته‌اند، به عدد انفاس خلایق
است‌، نه به عدد انفاس انسان‌ها: “و قد قال الحکمأ و العرفأ الطریق الی
اللّه بعدد انفاس الخلایق‌; یعنی حکما و عرفا گفته‌اند که راه‌های خدا به
تعداد مخلوقات است‌.
(شرح الاسمأ الحسنی‌، حاج ملا هادی سبزواری‌، ج ۱، ص ۲۴۵، نشر مکتبة بصیرتی‌.)
پس
از آن که معلوم شد مطلب گفته شده‌، حدیث نیست و از پیامبر(ص) و یا امامان
معصوم‌: نقل نشده است‌، بلکه کلامی بشری و از طایفه‌ای از علما و عرفا
می‌باشد، شایستگی خطاپذیری
و ناتمام بودن را به خود اختصاص می دهد .
خود این جماعت (فیلسوف و عارف توضیحاتی داده اند که ما سعی داریم با رویگرد قرآنی و روایی آنها را بررسی کنیم:)
در
هر زمان از همة آن‌ها یک دین مشخصی را خواسته است و غیر آن را، راه شیطان
می‌داند: “إِن‌َّ الدِّین‌َ عِندَ اللَّه‌ِ الاْسْلَـَام‌;(آل‌عمران‌،۱۹)
دین در نزد خدا اسلام است‌.”; “وَمَن یَبْتَغ‌ِ غَیْرَ الاْ سْلَام‌ِ
دِینًا فَلَن یُقْبَل‌َ مِنْه‌;(آل‌عمران‌،۸۵) و هر کس جز اسلام آیینی
برای خود انتخاب کند، از او پذیرفته نخواهد شد.” و این راه‌، غیر از راهی
است که هر موجودی در مجرای وجودی خود سیر می‌کند و به نهایت می‌رسد و تنها
به انسان اختصاص ندارد، در حالی که ادیان‌، مخصوص انسان‌ها و در نهایت
جنّیان می‌باشد.(که در مورد دوم خواهیم گفت که این صراط واحد است اما طرق
داخلی آن ممکن است تفاوت کند)

اما فعلا هنوز در بحث الف هستیم .
بسیاری از این جمله خواستند این را اثبات کنند که دین واحد نداریم و هرکسی
هر راهی برگزید به سعادت خواهد رسید .

و این به پلورالیسم مشهور شد .

اکنون برای آشنا شدن بیش‌تر با مسئلة “پلورالیسم‌” به مطالب زیر توجه کنید:

پیش از هر چیز لازم به یادآوری است‌:
پلورالیزم
یا تکثّر ادیان از مباحث “فلسفة دین‌” است که در قرن حاضر به صورت جدی
متفکران غرب آن را مطرح کرده‌اند. قرائت و معنای شایع و متبادر آن پذیرفتن
حقانیت تمامی ادیان است‌; و لازمة آن تعدّد صراطهای مستقیم است‌. پیشینة
این بحث در ایران حدوداً به چند دهة گذشته ـ البته نه با اصطلاح پلورالیزم
بلکه به عنوان “تعدّد ادیان‌” ـ بر می‌گردد. این مقوله در آن عصر نیز برای
خود طرفداران و مخالفانی داشته است که می‌توان به دو فیلسوف و متفکر معاصر
یعنی علامه طباطبایی‌(علامه طباطبائی‌، ظهور شیعه‌، ص ۸ و ۹٫) و شهید
مطهری اشاره کرد که هر دو گام در این عرصه نهادند و به ابطال پلورالیزم
پرداختند.
در سالهای اخیر دوباره مشعل این بحث روشن شده است و این
بار مدعیان‌، آن را در مجامع و تریبون‌های مختلفی برای عموم مردم مطرح
کردند که چه بسا موجب سر در گمی مخاطبانی گردد که آشنایی کامل با مبانی
نظریة پلورالیزم و اسلام ندارند;
از این رو ضرورت ارائة یک بحث شفاف و به دور از هرگونه غرض‌ورزی و افراط و تفریط برای نسل جوان بیش از پیش احساس می‌شود.

۱ـ ضرورت دین‌
در
ابتدای بحث‌ِ تکثر ادیان باید این نکته تنقیح گردد که انسان به وجود دین و
بعثت پیامبران نیازمند است یا نه‌؟ در پاسخ مختصر آن باید گفت‌: که هدف از
آفرینش انسان رسیدن به ساحل نجات و خوشبختی است و تأمین آن با شکفته شدن
استعدادهای نهفتة او میسّر می‌شود. در اینجا این سؤال به وجود می‌آید که
آیا انسان‌، خود توان شناخت استعدادهای نهفتة خود را دارد، یا نه‌؟ علاوه
بر آن آیا انسان می‌تواند قوانین اساسی فردی اجتماعی به منظور تأمین سعادت
خود و اجتماع وضع کند، یا نه‌؟
تا عصر حاضر هیچ فیلسوفی و دانشمندی
مدعی شناخت انسان و نیازهای فطری او نشده است و هر روز که قافلة علم و
فلسفه به پیش می‌تازد، بر مجهولات انسان در این زمینه افزون می‌شود; و لذا
در تعریف انسان گفته شده است که “انسان موجودی است ناشناخته‌”.
از این رو، حکمت و لطف الهی اقتضا می‌کند که انسان را در این ره بی‌رهنما نگذارد و با فرستادن پیامبران هادی انسان گردد.
(برای
توضیح بیشتر، ر.ک‌: شهید مطهری‌، مجموعه آثار، انتشارات صدرا، ج ۷، ص ۷۷
(درسهای اشارات‌، نمط نهم‌) / نیز: اسلام و مقتضیات زمان و مکان‌، ج ۱، ص
۳۶۴٫)

۲ـ یک دین یا چند دین‌؟
در برخورد و
مواجهه با ادیان مختلف این سؤال برای ذهن هر متفکری مطرح می‌شود که آیا به
راستی همة این ادیان مختلف و بعضاً متناقض‌، بر حقند؟ یا این‌که دین حق و
صراط مستقیم یکی بیش نیست‌؟ و بقیه ادیان از حقیقت و خواستة الهی دور
شده‌اند.

حکم عقل به وحدت ادیان آسمانی‌
آیا ممکن است که خداوند خیرخواه ادیان مختلف از حیث ماهیت برای بشر بفرستد؟
با
تأمل در حکمت ضرورت دین که عبارت است از وجود نیازهای فطری و ثابت انسان و
از سوی دیگر یکی بودن فرستندة ادیان‌، به نظر می‌رسد پاسخ سؤال مذکور
چندان مشکل نباشد; زیرا فرستندة دین خداوند حکیم و خیرخواه است که با
برآوردن نیازهای فطری انسان و به فعلیت رساندن استعدادهایش سعادت او را
تأمین می‌کند. در این صورت‌، فرستادن ادیانی که با یکدیگر از حیث ماهیت
مختلفند، توجیه‌پذیر نیست‌، زیرا تفسیر ماهوی یک برنامه و آیین در صورتی
موجّه است که العیاذبالله ماهیت و لُب‌ّ ادیان پیشین فاقد محتوا و توانایی
لازم در جهت هدایت انسان باشد; خداوند دین ناقص فرستاده باشد. این فرض با
براهین عقلی و فلسفی ناسازگار است و خرد آن را نمی‌پذیرد.
فرض دیگر
این‌که نقصان از سوی خود انسان باشد که به خاطر هوای نفسانی از قرار گرفتن
در رکاب ره‌یافته‌گان سرباز می‌زند، لازمة این فرض‌، نه تغییر ماهوی دین‌،
بلکه تأکید و راهنمایی و نصیحت بیشتر است‌.
فرض سوم این‌که تغییر
ماهوی ادیان مستند به تغییر شرایط زمانی و مکانی و نیازهای جدید بشری
باشد. در پاسخ این احتمال ـ که امروزه طرفدارانی دارد ـ باید گفت که گوهر
ادیان الهی مشتمل بر معارفی بنیادی است که ناظر به سعادت انسان و نیازهای
فطری و ثابت اوست‌; مثلاً دین از انسان خواسته است که از خداوند و
پیامبرانش اطاعت کنند و به اصول اخلاقی ثابت مثل نوع دوستی‌، عدالت پایبند
باشند. ادیان الهی برای تعالی روح انسانی و برقراری عدالت نازل شده‌اند و
این معارف و اصول نیز به هیچ وجه با گذشت زمان تغییر نمی‌کند. “مگر بشر
چندگونه فطرت و سرشت و طبیعت می‌تواند داشته باشد.
(مجموعه آثار، ج ۳، ص ۱۶۰ / برای توضیح بیشتر، ر.ک‌: امدادهای غیبی‌، مقالة “خورشید دین هرگز غروب نمی‌کند”.)

قرآن و وحدت دین‌
با
رجوع به قرآن کریم در می‌یابیم که خداوند نه تنها دین حضرت محمّد(ص)را
“اسلام‌” می‌نامد; دین پیامبران پیشین را نیز به همین نام توصیف می‌کند،
مثلاً در آیه‌ای آیین حضرت ابراهیم‌را اسلام می‌شمرد: “مَا کَان‌َ إِبْرَ
َهِیم‌ُ یَهُودِیًّا وَلاَ نَصْرَانِیًّا وَلَـَکِن کَان‌َ حَنِیفًا
مُّسْلِمًا” (آل‌عمران‌، ۶۷) و در آیة دیگر، پیامبراسلام با اشاره به
اسلام که تنها صراط مستقیم است‌، از راه‌های دیگر منع می‌کند: “وَأَن‌َّ
هَـَذَا صِرَ َطِی مُسْتَقِیمًا فَاتَّبِعُوه‌ُ وَلاَ تَتَّبِعُواْ
السُّبُل‌َ فَتَفَرَّق‌َ بِکُم‌ْ عَن سَبِیلِه‌ِ” (انعام‌، ۱۵۳)
دین در اصطلاح مورخان و مردم به صورت جمع و متعدد بکار می‌رود، موضع قرآن چنین تقریر میشود:
“از
نظر قرآن دین خدا از آدم تا خاتم یکی است‌، همة پیامبران اعم از پیامبران
صاحب شریعت و پیامبران غیر صاحب شریعت به یک مکتب دعوت می‌کرده‌اند.
(همان‌، ج ۲، ص ۱۸۱٫)

در جای دیگر، آیة “فَأَقِم‌ْ وَجْهَکَ
لِلدِّین‌ِ حَنِیفًا فِطْرَت‌َ اللَّه‌ِ الَّتِی فَطَرَ النَّاس‌َ
عَلَیْهَا” (روم‌، ۳۰) را دلیل وحدت دین می‌شمارد.(همان‌، ج ۳، ص ۱۶۰٫)

خطای تشبیه پیامبران به فلاسفه‌
مدعیان
پلورالیزم پنداشته‌اند که همان طور که در جهان نه یک فلسفه بلکه فلسفه‌های
مختلفی هست که نشأت گرفته از اختلاف اندیشه‌هاست‌; به همین شکل نیز ادیانی
که پیامبران مختلف می‌آورند، مانند مکاتب فلسفی‌، رنگ اختلاف به خود
می‌گیرند.
بطلان این قیاس نیازمند توضیح بیشتری نیست زیرا منشأ
اختلاف در فلسفه‌ها به اختلاف فیلسوفان و افکار مختلف یک فیلسوف بر
می‌گردد; در حالی که مصدر ادیان‌، خداوند حکیم و عالم است که علم او ازلی
و تغییر ناپذیر است‌. پیامبران‌، علاوه بر برخورداری از نبوغ‌، از طریق
وحی به مبدأ هستی و علم ازلی نیز متصل‌اند.
“تفاوت پیامبران با نوابغ
و فلاسفة بزرگ این است که فلاسفه هر کدام مکتب مخصوص به خود داشته‌اند، از
این رو همیشه در جهان فلسفه‌ها وجود داشته نه فلسفه‌; ولی پیامبران الهی
همیشه مؤید و مصدّق یکدیگر بوده‌اند و یکدیگر را نفی نکرده‌اند، هر کدام
از پیامبران اگر در محیط و زمان پیامبر دیگر می‌بود مانند او قانون و
دستورالعمل می‌آورد.”(مقدمه‌ای بر جهان‌بینی اسلامی (وحی و نبوت‌)، ص ۱۶۵
و نیز ۱۴۶٫)

دلایل انحصار صراط مستقیم به اسلام‌
تا
اینجا ما به تحلیل دو اصل مهم “ضرورت دین‌” و “وحدت دین‌” پرداختیم‌. این
دو بحث نقش کلیدی در روشن شدن زوایای بحث “پلورالیزم‌” دارد .

“لازمة
ایمان به همة پیامبران این است که در هر زمانی تسلیم شریعت همان پیامبری
باشیم که دورة اوست‌، و قهراً لازم است در دورة ختمیه آخرین دستورهایی که
از جانب خدا به وسیلة آخرین پیامبر رسیده است عمل کنیم و این لازمة اسلام
یعنی تسلیم شدن به خدا و پذیرفتن رسالتهای فرستادگان اوست‌.”(عدل الهی‌، ص
۲۶۸٫)

حکم عقل به پیروی از پیام آخر
بعد از
پذیرفتن حقانیت ادیان در عرض هم‌، عقل دلیلی دیگر برای انتخاب اسلام
می‌یابد و آن این‌که عقل حکم می‌کند که مکلّف‌، پیام و تکلیف آخر مولی را
برای خود مبنای عمل و حجت قرار دهد. از این رو می‌باید اسلام را برگزید.
“لازمة
تسلیم خدا شدن پذیرفتن دستورهای اوست و روشن است که همواره به آخرین دستور
خدا باید عمل کرد و آخرین دستور خدا همان چیزی است که آخرین رسول او آورده
است‌.”(عدل الهی‌، ص ۲۷۱٫)

ادلة نقلی‌
استاد
شهید در تأیید مدعای خویش و ردّ تعدد ادیان در مواضع مختلف به آیات الهی
تمسک کرده‌اند که برخی از آن‌ها ذکر شد. در این جا به آیات دیگر اشاره
می‌کنیم‌:
“وَمَن یَبْتَغ‌ِ غَیْرَ الاْ سْلَاـَم‌ِ دِینًا فَلَن
یُقْبَل‌َ مِنْه‌ُ وَهُوَ فِی الاْخِرَة‌ِ مِن‌َ الْخَـَسِرِین‌َ;
(آل‌عمران‌، ۸۵) هر کس غیر از اسلام دین بجوید، هرگز از او پذیرفته نشود و
او در جهان دیگر از جملة زیانکاران خواهد بود”.
آیة دیگر که خطاب به
اهل کتاب است که اگر آنان اسلام آورند در هدایت و صراط مستقیم هستند.
“فَإِن‌ْ أَسْلَمُواْ فَقَدِ اهْتَدَواْ” (آل‌عمران‌، ۲۰).
خداوند
“اسلام‌” را دین حقیقی در نزد خود توصیف می‌کند: “إِن‌َّ الدِّین‌َ عِندَ
اللَّه‌ِ الاْ سْلَاـَم‌ُ” (آل‌عمران‌، ۱۹).(عدل الهی‌، ص ۲۷۰ و ۳۱۰;
مقدمه‌ای بر جهان‌بینی اسلامی‌، ص ۱۶۵٫)
“وَ لَقَدْ أَرْسَلْنَا
نُوحًا وَ إِبْرَ َهِیم‌َ وَ جَعَلْنَا فِی ذُرِّیَّتِهِمَا النُّبُوَّة‌َ
وَ الْکِتَـَب‌َ فَمِنْهُم مُّهْتَدٍ وَ کَثِیرٌ مِّنْهُم‌ْ فَـَسِقُون‌َ
# ثُم‌َّ قَفَّیْنَا عَلَی‌ََّ ءَاثَـَرِهِم بِرُسُلِنَا; (حدید، ۲۶و۲۷)
یعنی ما قبلاً نوح و ابراهیم را فرستادیم و در نسل این دو “پیامبری‌” و
کتاب قرار داده‌ایم‌، بعضی از اینها هدایت شده و بیشترشان فاسق بودند، سپس
ما پیغمبران خود را یک یک پشت سر یکدیگر قرار دادیم‌”.
استاد شهید از این آیه چنین نتیجه‌گیری می‌کند:
“کلمة
قَفّینا مصدرش تقفیه و از مادة قفا است‌، قفا پشت گردن را می‌گویند. وقتی
که افرادی ردیف و پشت گردن دیگری بایستند، مثل یک صف نظامی‌، چهرة هر یک
از آن‌ها به پشت گردن دیگری است‌… جملة “ثم قفیّنا علی ءاثرَهم‌” متضمن
این نکته است که هر پیغمبر بعدی از همان راه رفته است که پیغمبران قبلی
رفته‌اند; یعنی کسی خیال نکند پیغمبران راههای مختلف دارند; راه یکی
بوده‌، از نوح تا خاتم‌الانبیأ راه یکی است‌… “آثار” جمع “اثر” است و
اثر یعنی جای پا، پیغمبران هر کدام آمدند پا جای پای دیگران گذاشتند…
راه انبیا یک راه بیشتر نیست‌.”

نقد ادله ی پولورالیستیکی
در این بخش از نوشتار، به تحلیل و نقد علامه شهید از شبهات طرفداران پلورالیسم می‌پردازیم‌.

۱ـ تمسک به آیات الهی‌
بعضی
روشنفکران اسلامی برای توجیه نظریة پلورالیسم خواستند به اصطلاح برای
مدعای خود دلیل قرآنی بیاورند و یا آیاتی را که خط بطلان بر پلورالیسم
می‌کشد توجیه نمایند(رک‌: مهدی بازرگان‌، دین و تمدن‌، ص ۵۲ و نیز
عبدالکریم سروش‌، مجلة کیان‌، شمارة ۳۶، مقالة “صراطهای مستقیم‌”، ص ۹ / و
نیز: بهأالدین خرمشاهی‌، قرآن پژوهی‌، مقاله همسنخی بین اسلام و اهل
کتاب‌. اخیراً بر این مقالة نقدی نوشته شده است / ر.ک‌: “پلورالیزم و
قرآن‌”، مجلة بیّنات‌، ش ۱۶٫ ) که در اینجا به دو آیه اشاره می‌شود:
الف‌:
“إِن‌َّ الَّذِین‌َ ءَامَنُواْ وَالَّذِین‌َ هَادُواْ وَالصَّـَبِئون‌َ
وَالنَّصَـَرَی‌َ مَن‌ْ ءَامَن‌َ بِاللَّه‌ِ وَالْیَوْم‌ِ الاْخِرِ
وَعَمِل‌َ صَـَـلِحًا فَلاَ خَوْف‌ٌ عَلَیْهِم‌ْ وَلاَ هُم‌ْ
یَحْزَنُون‌َ; (مائده‌، ۶۹) یعنی آنان که ایمان آورده‌اند
(مسلمان‌ها) و یهودیان و صابئین و نصرانی‌ها، همة کسانی که ایمان به خدا و
روز رستاخیز داشته باشند و کار شایسته به جا آورند، بی‌ترس و واهمه خواهند
بود و غمگین نیز نمی‌گردند”.
وجه استدلال‌: “در این آیه برای رستگاری
و ایمنی از عذاب خدا سه شرط ذکر شده است‌: ایمان به خدا، ایمان به رستاخیز
و عمل نیک‌، قید دیگری ]مثل اسلام‌[ نشده است‌.”(عدل الهی‌، ص ۲۷۹٫)
در
پاسخ به استدلال به آیه فوق باید گفت که بین حق بودن یک دین و در صراط
مستقیم گام برداشتن پیروان آن دین با رفع عقاب (حزن و خوف‌) نباید خلط
کرد. آن‌چه از آیة فوق مستفاد می‌شود نه صحه گذاشتن قرآن کریم بر طریق اهل
کتاب و صراط مستقیم خواندن آن‌، بلکه دلالت بر رفع عقاب در روزقیامت از
اهل کتاب و حداکثر دلالت بر اعطای ثواب و پاداش به مؤمنان اهل کتاب است که
در دنیا به خاطر روشن نشدن نور اسلام بر دین خود باقی ماندند; با این شرط
که در اعتقادات خود مثل اکثر مسیحیان و یهودیان امروزه دچار شرک نشدند و
از نظر اخلاقی نیز اعمال صالح انجام دادند. شهید مطهری می‌گوید:
“باید
بگوییم که عدالت و نیکوکاری حتی از مردمان کافر به خدا و قیامت هم مقبول
است‌. بنابراین کسانی که منکر خدا و قیامتند ولی خدمات بزرگ فرهنگی‌،
بهداشتی‌، اقتصادی‌، سیاسی و اجتماعی به بشریت تقدیم می‌دارند، دارای اجر
بزرگی خواهند بود.”(همان‌.)
ب‌: “لا اِکراه‌َ فِی الدّین‌”
شاید
بعضی برای اثبات عدم اجبار در گرویدن به اسلام و آزادی انتخاب ادیان دیگر
به آیة فوق استناد کنند که هرگونه اجبار و اکراه را در دین نفی نموده
است‌. مرحوم مطهری با اشاره به آیة مذکور می‌نویسد:
“این آیه به این
معنا نیست که دین خدا، در هر زمان متعدد است و ما حق داریم هر کدام را که
بخواهیم انتخاب کنیم‌، چنین نیست‌، در هر زمانی یک دین حق وجود دارد و…
در این زمان اگر کسی بخواهد به سوی خدا راهی بجوید باید از دستورات دین او
راهنمایی بجوید.”(عدل الهی‌، ص ۲۷۰٫)

۲ـ اسلام به معنای مطلق تسلیم‌
بعضی
طرفداران تعدد ادیان برای به کرسی نشاندن مدعای خود، “اسلام‌” را در آیات
قرآن کریم به “مطلق تسلیم‌” در برابر خداوند معنا و تفسیر کردند، یعنی
آن‌چه خداوند حکیم از انسان خواسته است انقیاد و تسلیم در برابر او و
التزام به یکی از ادیان آسمانی است‌.
شهید مطهری در پاسخ به این
اِشکال‌، با پذیرفتن معنای “مطلق تسلیم‌” برای “اسلام‌”، معتقد است مصداق
پیدا کردن و تحقق حقیقت تسلیم در گرو تسلیم انسان است به هر آن‌چه خداوند
از او خواسته است‌.
“اگر گفته شود که مراد از اسلام‌، خصوص دین ما
نیست بلکه منظور تسلیم خدا شدن است‌، پاسخ این است که البته اسلام همان
تسلیم است و دین اسلام همان دین تسلیم است ولی شکل آن تسلیم همان دین
گرانمایه‌ای است که به دست حضرت خاتم‌الانبیأ ظهور یافته است و قهراً کلمة
اسلام بر آن منطبق می‌گردد و بس‌.”(همان‌، ص ۲۷۱٫)
به دیگر سخن گوهر
و ماهیت ادیان همان تسلیم محض در برابر خداوند است که با تسلیم در برابر
انبیأ و گوش جان سپردن به پیامهای آنان عینیت می‌یابد.

۳ـ عذاب اکثریت مردم‌
یکی
از دستاویزهای مهم طرفداران پلورالیزم ادعای لزوم عذاب اکثریت مردم در
جهنم بنا بر انحصار حق به یک دین است‌; چرا که لازمة حقانیت یک دین و باطل
بودن دیگر ادیان‌، قول به ضلالت و گمراهی اکثریت مردم است که پیروان ادیان
دیگر هستند و اعمال چنین انسانهایی هر چند که دارای ابتکارات و اختراعات
عظیمی باشند، به خاطر کفرشان محکوم بطلان است‌، امّا اگر پلورالیزم را
بپذیریم و پیروان جمیع ادیان را از ره‌یافتگان و سالکان راه نجات تلقی
کنیم‌; تصویری از خوش‌بینی و سعادت مطلق به اکثریت مردم را ترسیم کرده‌ایم
که مطابق با حکمت و هدایت و خیرخواهی خداوند است‌.
اشکال فوق را
بیشتر جان هیک فیلسوف معاصر طرح و تقویت نموده است‌.(ر.ک‌: جان هیک‌، خدا
و عالم ایمان‌، فصل نهم‌، به نقل از مجلة نشر دانش‌، دکتر نصرالله
پورجوادی‌، انقلاب کپرنیکی در کلام‌، ص ۵، شمارة فروردین و اردیبهشت سال
۷۱٫) بعضی معاصران نیز آن را در مقالات خود دنبال کردند.(عبدالکریم سروش‌،
مجلة کیان‌، مقالة “صراطهای مستقیم‌، شماره ۳۶٫) البته اصل این اشکال چهار
دهة پیش در جزوه‌ای چنین تقریر شد: “اگر پیروان هر یک از مذاهب این طور
فکر کنند که فقط خودشان رستگارند، چنین طرز تفکری با روح عدالت خداوند
منطبق نخواهد بود.”(محمدنظری‌، پیشنهاد تأسیس کانون یکتاپرستی‌، چاپ ۱۳۴۱
ش‌، ص ۵۹٫)
متفکر برجستة معاصر در کتاب گرانسنگ خود، عدل الهی‌، به
تفصیل و مستدل رفع شبهه کرده است‌. شبهة مذکور از دو جهت قابل طرح است یکی
مربوط به اعمال نیک کفار در دنیا و همچنین سرنوشت نهایی آنها در آخرت‌;
دوم مربوط به اهل کتاب که متأله امّا منکر نبوت پیامبر اسلام هستند.

اعمال نیک کفار
چه
بسا کفاری که اعمال زیبا مانند اختراعات عام‌المنفعه انجام می‌دهند. آیا
به صرف این‌که کافرند، اعمالشان فاقد ارزش و اثری در قیامت است‌؟ استاد با
طرح شرایط اصل حسن فعلی با حسن فاعلی‌، معتقد است که اگر عملی از فاعل
صادر شود که کنندة آن نیّت خیر و حسنی نداشته است‌، چنین عملی فاقد ارزش
خواهد بود و فاعل آن نیز سزاوار ستایش نیست‌; امّا اگر نیّت فاعل خیر و
صلاح و خدمت به خدا و یا حداقل به مردم باشد، عملش دارای ارزش خواهد بود و
نمی‌توان به صرف این‌که فاعل آن کافر است‌، عمل او را نستود. چه آن عمل
کوچک باشد و چه عمل بزرگ مانند اختراعات دانشمندان کافر.
امّا این‌که چگونه اعمال نیکوی کفار در قیامت به درد آن‌ها خواهد خورد؟
“اعمال
خیر افرادی که به خدا و قیامت ایمان ندارند و احیاناً برای خدا شریک
قائل‌اند، موجب تخفیف و احیاناً رفع عذاب آن‌ها خواهد بود.”(عدل الهی‌، ص
عدل اللهی‌.)
“هرگاه عملی به منظور احسان و خدمت به خلق و به خاطر
انسانیت انجام گیرد، در ردیف عملی که انگیزه‌اش فقط برای خود است‌، نیست‌.
البته خداوند چنین کسانی را بی‌اجر نمی‌گذارد.”(همان‌، ص ۳۰۵٫)
متفکر
شهید در تعبیری جالب و تا اندازه‌ای اختصاصی می‌گوید اعمال کفاری که به
انگیزة خدمت و احسان باشد، روایتگر وجود نور معرفت خداوند در ضمیر
آنهاست‌.(همان‌، ص ۳۰۷٫)

سرنوشت کفار در قیامت‌
اشکال
مهم مدعیان تعدد ادیان‌، متوجه عذاب کفار در قیامت بود. در پاسخ به این
اشکال‌، استاد معتقد است اکثریت مردم روی زمین که به دین اسلام
نگرویده‌اند، به خاطر جهل و عدم اتمام حجّت است‌; یعنی نور اسلام بر آن‌ها
اصلاً نتابیده است‌; نه این‌که تابیده و آن‌ها از آن روی برگردانده‌اند.
لذا عقابی متوجه آن‌ها نیست‌.
شهید مطهری در تأیید مدعای خویش با
استناد به آیة شریفه “وَ ما کُنّا مُعَذَّبین‌َ حَتّی نَبْعَث رسُولاً”.
(اسرأ، ۱۵) می‌نویسد: “محال است که خدای حکیم کسی را که حجت بر او تمام
نشده است‌، عذاب کند.”(همان‌، ص ۲۸۹٫)

اهل کتاب‌
امّا
اعمال صالح و نیکوی اهل کتاب که معتقد به خداوندند مورد قبول درگاه الهی
می‌تواند باشد به شرط این‌که آفت تحریف و شرک در اندیشة آنان راه نیافته
باشد، و در این صورت می‌توانند به بهشت نیز داخل گردند. “افرادی که به خدا
و آخرت ایمان دارند و اعمالی با انگیزة تقرب به خدا انجام می‌دهند و در
کار خود خلوص نیت دارند، عمل آن‌ها مقبول درگاه الهی است و استحقاق پاداش
و بهشت می‌یابند اعم از آن‌که مسلمان باشند یا غیر مسلمان‌.”(همان‌، ص
۳۴۶٫)
البته پیش از شهید مطهری حکما و عرفای بزرگی مانند بوعلی‌سینا
و صدرالمتألهین قایل به نجات اکثریت مردم و نیل آنان به سعادت در قیامت
بودند.(ر.ک‌: بوعلی‌سینا، اشارات با شرح خواجة طوسی و حاشیة فخر رازی‌،
کتابخانة آیت‌الله مرعشی قم‌، ج ۲، ص ۸۳، نمط هفتم / صدرالمتألهین‌،
الحکمة‌المتعالیه‌، ج ۹، ص ۳۵۱، انتشارات مصطفوی قم‌.)
به دیگر سخن
ما نباید مردم را در دو دایرة “مسلمان‌” و “کافر” جمع کنیم‌; بلکه باید
دایرة سومی نیز ترسیم کنیم که انسانهایی با عنوان “قاصران‌” “جاهلان‌” و
“مرجوّ عندالله” در آن قرار می‌گیرند که اعضأ آن به مراتب بیشتر از اعضای
دو دایرة پیشین است‌.(ر.ک‌: مقاله “کافر مسلمان و مسلمان کافر”، فصلنامة
کتاب نقد، شمارة ۴ / نیز ر.ک‌: عدل الهی‌، ص ۳۲۰ به بعد.)
حاصل
این‌که مدعیان پلورالیزم که عذاب اکثریت مردم را دستاویز مدّعای خود قرار
داده بودند، خلع سلاح شدند; چرا که برای رهایی از اشکال فوق‌، لازم نیست
که ما ملتزم به صراط مستقیم و حقانیت ادیان بگردیم بلکه کافی است به آیات
الهی و احادیث معصومین خودمان عنایت داشته باشیم که چگونه این سرچشمه‌های
زلال معرفت دینی اشکال مذکور را چهارده قرن پیش حل نمودند.
(به نقل از مجله وارش / سال دوم / شمارة اول / مقاله آقای جعفر محقق‌)

پس
دیدیم که یک جمله می تواند منشأ چه انحراف هایی در دین شود که با غفلت از
پیامدهای آن و با توجه صرف به زنگ و لعاب دلنشین ولی کاذب آن

جامعه بشری به چه گمراهی عظیمی گرفتار می شود !!!

ب) اما از منظر دوم اگر فرض را بر این بگیریم که منظور از آن جمله ، تعدد ادیان نبوده است و کمی تنزل کنیم ،

شاید بتوان چنین تفسیر نسبتا مقبولی را از آن ارائه کرد :

صراط مستقیم یکی است و همه باید به آن درآیند ، اما در همین صراط مستقیم که مبدا و منتهایش مشخص و واحد است و جهتش هم نیز واحد ،

ممکن است برخی از راههای درونی آن نیز یکی را انتخاب کنند . مثلا یک مسلمان درس نخوانده با خدمت خلق به خدا نزدیک می شود و دیگری

که علمی آموخته با نوشتن و تعلیم و تبلیغ معارف الهی به خدا نزدیک شود و … امثال آن .

در
این مورد می بینیم که همه در همان صراط هستند اما طرق یا سبل کمی باهم
متفاوت است که ما این تفاوت را در ظاهر می دانیم چراکه در باطن

و
غرض باز هم وحدت وجود دارد ، یا حتی در روش شاید فکر کنیم که تعدد وجود
دارد اما باز هم آنجا باید از روش خدایی بهره برد که در صراط(دین)

به آن اشاره شده و از آن روش خدایی باید بهره گرفت که می بینیم اینجا نیز وحدت روش وجود دارد.

منظور نهایی یعنی راهی که هر فرد با آن به خدا می رسد ویژه خود او است و با راه رسیدن دیگران به خداوند متفاوت است.

دلیل
این امر این است که خداوند هر انسانی را با ویژگی های ظاهری و باطنی و
جسمانی و روحانی ویژه خود آفریده و راهی که او به سوی خدا می پیماید
متناسب با این ویژگی های منحصر به فرد اوست.

اما چون در آن جمله
“الی الله” کمی مبهم است ، لذا یا در غایت باید بگیریم که به خدا می رسند
و یا در ابتدا . در ابتدا یعنی به وجود خدا رسیدن

یعنی درک اینکه
خدایی وجود دارد . یعنی راههایی که از آن می توان وجود خدا را اثبات کرد .
که این متفاوت است با همان در مسیر قرار گرفتن و قدم زدن .

بلکه
این به معنی ابتدای راه را پیدا کردن و آغاز مسیر است لذا ممکن است اینجا
نیز بپذیریم که راههای اثبات خدا ممکن است برای هرکس با دیگری متفاوت باشد
:

چون آیات قرآنی دلالت دارد که عده ای از مردم خداوند را با
آیات و نشانه های او در پهنه آفرینش و دیدن عجایب خلقت وضع ربوبی می
شناسند. گروهی با چراغ عقل و استدلال و برهان های عقلی و فلسفی راه خود به
سوی خداوند را هموار می سازند و به خداوند می رسند. گروهی دیگر از راه دل
و اشراقات باطنی و درونی و با مشاهده جلوه های جمال و جلال ربوبی حضور او
را در همه عرصه وجود و آفرینش می یابند. خداوند در آیه پایانی سوره مبارکه
فصلت می فرماید: «سنریهم آیاتنا فی الافاق و فی انفسهم حتی یتبین لهم انه
الحق؛ به زودی آیات خود را در پهنه هستی و در درون جانشان به آنها می
نمایانم تا برای آنها روشن گردد که او حق است».

البته از نظر قرآن
کریم و روایات پیشوایان دین، بهترین و سودمندترین راه شناخت خداوند، راه
شناخت نفس است: «من عرف نفسه عرف ربه؛ هر کس خود را بشناسد، خدایش را
شناخته است» و یا «معرفه النفس انفع المعارف؛ شناخت خویشتن، سودمندترین
شناخت است» (از علی(ع) در غررالحکم).

پس نتیجه این شد که برای
ورودبه راه اصلی و نیز ادامه مسیر (در همان صراط مستقیم واحد) ممکن است
تعدد مختصری وجود داشته باشد که بازهم توضیح دادیم که وحدت نیز در آن قابل
رد نیست .

اما همانطور که در اول بحث هم اشاره شد ، جمله مورد نظر به همان مورد الف اشاره دارد و ظاهر آن نیز بر این امر دلالت دارد .

و این احتمال ب را
فقط جهت بررسی کامل بحث ارائه کردیم که شاید بتوان چنین استنباطی را کرد
از آن جمله که تقریبا بعید است . چرا که خود آن جملهبه تنهایی

قابل حمل بر این احتمال دوم نیست .

منبع : مرکز نشر اعتقادات
این را هم حتماً بخوانید : عندلیب آنلاین

22 دیدگاه برای این نوشته:

عبدالله:
2009-Dec-31 سلامی چو بوی خوش آشنایی
آفرین و صد احسنت به شما . البته اگه این کارو همون اول کرده بودین کلی کار ما راحتتر شده بود . مطالب رو تمام و کمال خوندم و خودم هم کلی ( ایندفعه واقعاَ ) روشن شدم و خیلی از ابهامات خودم برطرف شد .
امیدوارم همه ی ما بتونیم به راحتی و به خوبی راه اصلی و صراط مستقیم رو پیدا کنیم و با اعمال و رفتارمون خدا رو از خودمون راضی نگه داریم .
یاعلی . التماس دعا

سلام
درسته که من از روی کم کاری اول پست قبلی رو نوشتم، بعد تحقیق کردم اما واقعاً خوب شد که همچین کاری کردم. چون این طوری ذهنمون حسابی درگیر مسئله شد و همین باعث شد تا مشتاق جواب درست باشیم. شاید اگه همون اول این پست رو می ذاشتم؛ هیچ کی این همه متن رو نمی خوند.

به هر حال از همراهیتون خیلی خیلی ممنون

الهی آمین ...
سمپادیان:
2009-Dec-31 سلام
خیلی مطلبتون جالب بود. .اقعا همینطوره. به تعداد ادمها راه رسیدن به خدا وجود نداره. راه حق مشخص است. در کلام جدید تحت عنوان پلورالیسم این بحث مطرح شده و سروش هم به تقلید از غربی ها این مطلب رو به فارسی ترجمه کرد. واقعا مطلب شما جالب توجه بود و مرا به فکر فرو برد.

راستی درباره راهپیمایی عاشورائیان یزد و عدم موضع برخی مدعیان سمپادی به روزم.
من و بعضی بچه های مذهبی سمپاد یزد مدتی در نقد پلورالیسم بحث کردیم و به نتایج جالبی در ابطال پلورالیسم رسیدیم. به امید دیدارتان.

سلام

دغدغه ی ذهنم شده بود؛ باید جوابی برای این شک پیدا می کردم.

بله و متاسفانه خیلی ها شده اند پیرو بی چون و چرای جناب سروش!
سر می زنم و می خونم.

خوش به حال شماها که در مورد این مسائل بحث می کنین
زن دایی:
2009-Dec-31 سلام عزیزم مطالبت را خوندم، خیلی خوبه که راجع به این مسایل پیگیر باشیم و دینمون را بهتر بشناسیم .
من تشویقت میکنم که بازم به مسایل دینی خداشناسی و خود شناسی و حتی معاد و نبوت بپردازی تا دینی که در اون متولد شدیم را بهتر بشناسیم و فقط به خاطر اینکه در خانواده مسلمان متولد شدیم اون را نپذیرفته باشیم بلکه با عقل و منطق و نتیجه گیری درست بهش دست پیدا کنیم.(چی گفتم؟؟؟؟)

سلام
همینی که گفتین رو من گرفتم. هر چی نباشه از یه خانواده ایم دیگه. زبون هم رو می فهمیدم

سعی می کنم به شناخت برسم اما می دونم که همتم تا حالا کم بوده
دلشاد باشین هر 3 تون در کنار هم
زن دایی:
2009-Dec-31 یادم رفت بگم مرکز نشر اعتقادات برام باز نمیشه؟؟؟؟

واسه منم یه بار ارور داد؛ رفرش بزنین. شاید درست بشه
اصلا یه چیز : من ادامه ی مطلب رو عوض کردم، مطلب مرکز نشر اعتقادات رو گذاشتم به جاش. می تونین تو ادامه مطلب بخونینش
زن عمو:
2009-Dec-31 سلام

سلام
زن عمویِ کی؟
زن عمو:
2009-Dec-31 چرا از زن دایی نمی پرسی زن دایی‌ ِ کی؟
نوبت به ما که شد باید شجره نامه مون رو هم رو کنیم

واسه اینکه زندایی خودمن.
آره
وب نوشته های یک معلم:
2009-Dec-31 شما شناسایی شدید!

پس لو رفتم
من از گوگل ریدر همگامم باهاتون.
محمد:
2009-Dec-31 سلام
شرمنده باید عرض کنم بسیاری از مطالب نشر اعتقادات حاشیه ای و اضافی است و می توانست مختصرتر بگویید اما پاسخ حقیر :
1.در قرآن ما جمله الذین جاهدو فینا لنهدینهم سبلنا را داریم ، سبلنا جمع سبیل است و نشان می دهد که یک راه نیست بلکه چندین راه است.
2. از جمله " به تعداد آدمها راه است برای رسیدن به خدا" می توان برداشت های متفاوتی نمود که به چند مورد آن اشاره می کنم
برداشت اول : از جمله اینطور بفهمیم که هر آدمی به شخصه می تواند راهی برای رسیدن به خدا باشد. ...

سلام
من نظرم این نیست؛ به نظرم بحث حاشیه ای و اضافی نداشت. تشریح بحث وظیفه ی اوناست.
1. من مفسر قرآن نیستم. پس اصلاً حرفی راجع به تفسیر این جمله ندارم. ازمن می شنوین؛ شما هم تفسیر به رای نکنین. تفسیر رو از کتاب های تفسیر معتبر بخونین. متاسفانه من نداشتم تفسیر المیزان رو که دقیق بتونم تفسیر رو بنویسم.
2. اگه ادامه یمطلب (هر دو منبع) رو خونده باشین؛ در مورد اینا نوشته. یا نخوندین یا دقت نکردین.
محمد:
2009-Dec-31 یعنی ما شخصی را می بینیم و از دیدن او یاد خدا می افتیم. اصلا از نشانه های مومن همین است که انسان را یاد خدا می اندازد. پس با توجه به این می توان اینطور نتیجه گرفت که هر انسانی پتانسیل اینکه راهی برای رسیدن به خدا باشد را دارد، یعنی خدا هر انسانی که آفرید در او حس پرستش قرار داد که گرایش به ذات حق داشته باشد و راهی باشد برای رسیدن به او اما اینکه برخی آدمها اینگونه نمی شوند دلیلیش هوا و هوسهاست.
برداشت دوم : به این معنی که هر انسانی راهی خاص برای رسیدن به خدا بر می گزیند. حتماً شنیده اید که پیامبر اکرم(ص) آن مطلب از توحید را که به سلمان می گفت به ابوذر نمی گفت چرا که ظرف این دو نفر متفاوت است....

لطف کنین یه سری به ادامه یمطلب بزنین و آخرای متن - از ب) اما از منظر دوم اگر فرض را بر این بگیریم که منظور از آن جمله ، تعدد ادیان نبوده است و کمی تنزل کنیم ... - رو بخونین.
bikhab:
2009-Dec-31 مههم رضایت خداوند است مهم نیست از کدوم راه میری مهم اینه که بری به سمت الله به سمت سعادت به سمت زندگی یکی امروز می رسه یکی فردا واسه رسیدن بخدا ادیان مختلفی هست اما کوتاه ترین راهش اسلام هست.

این بحث دیگه ایه. بحث ما سر درست یا نادرست بودن اینجمله بود.
وگرنه حرف شما (شاید!) درسته. ( بحث وحدت ادیان رو مطالعه کنین)
محمد:
2009-Dec-31 هر کدام از اینها روش خاصی برای فهم دین داشتند حال می شود گفت که مسیر ابوذر ناصحیح بود! نه ظرفیت او همین بود، راه ابوذر نیست به خداشناسی می رسید اما مسلماً با راه سلمان و علی (ع) تفاوت داشت. روایت داریم از پیامبر(ص) که اگر ابوذر می فهمید که درذهن سلمان درباره توحید چه می گذرد، سلمان را می کشت!
بگذارید یک مثال برایتان بگویم : من یک مادربزرگ داشتم (خدا رفتگان شما را بیامرزه)، به یقین ایمان او از من بیشتر بود و من از دیگر قراین اعتقادی و اخلاقی به این مطلب اطمینان دارم " اما ایشان به شیوه خود نماز می خواند، حمد و سوره غلط و غلوط و شیوه نماز عجیب که بعضی وقتها واقعاً موجب خنده ما می شد" شخصی 90 ساله که به شدت به خدا و قیامت معتقد بود اما شیوه او متفاوت بود...

بازهم توصیه می کنم ادامه مطلب رو از این قسمت بخونین :
ب) اما از منظر دوم اگر فرض را بر این بگیریم که منظور از آن جمله ، تعدد ادیان نبوده است و کمی تنزل کنیم ...
محمد:
2009-Dec-31 کسی جرآت ندارد بگوید: ننه جان اشتباه نماز می خونی. این شخص به همین میزان از اسلام تونسته بفهمه، البته چون فرد باایمان و با اخلاقیه نمی شه گفت ما هم همان راه رو باید بریم، راه ما بنابر فهم ما فرق می کنه.به نظر شما این فرد به جهنم می رود به خاطر راه اشتباهی که دارد.
یا کلی تر شما فکر می کنید تمام کسانی که به خدا ایمان ندارند به جهنم می روند، خیلی ها دین به همان میزان که به من و شما رسیده به آنها نرسیده، تکلیفی بر آنها نیست چون فهم دین را نداشتند اصلاً شاید عده ای توی زندگی نفهمیدند که باید در دین هم تفقه کرد.

بلی و باز هم این مباحث در اون دو تا منبعی که داده بودم، بود. فکر کنم اصلا مطالب رو نخوندین.
محمد:
2009-Dec-31 پس تا اینجا می خواهم این نتیجه را بگیرم که جمله
" به تعداد آدما راه هست برای رسیدن به خدا"را می توان اینگونه هم نوشت :
" به تعداد فهم آدمها راه است برای رسیدن به خدا"

و باز هم توصیه می کنم ادامه مطلب به خصوصی همان قسمتی که دو دفعه دیگه هم نوشتم رو بخونین.
محمد:
2009-Dec-31 اینجا بعضی خلط مبحث می کنند و می گویند اصلاً ایمان به دل آدماست، برخی اصول را باید بپذیریم مثلا نمی شه گفت که کسی که حالا اسلام رو پذیرفته به هر سمت که می خواد نماز بخونه. دلتو درست کن ایمانت درسته، ظاهرتو بی خیال . همان اوایل صدر اسلام داشتیم که عده ای نزد پیامبر آمدند و گفتند ما دین اسلام را می پذیریم اما شرمنده نماز رو بی خیال شو، می شه نماز نخونیم؟ اینجا بود که آیه نومن به بعض و نکفر به بعض نازل شد که عده ای تصور نکنند که حال که مسلمان شدند می توانند به برخی چیزها ایمان بیاورند و برخی احکام دین را رد کنند. در نتیجه راهی که به اصل دین ضربه می زند راه رسیدن به خدا نیست و نباید الگوپذیری شود...

اوهوم.
محمد:
2009-Dec-31 . یا شنیدید که برخی جمله سعدی را می گویند " عبادت بجز خدمت خلق نیست" ! نه اینطور نیست عبادت پرستش دارد، تسلیم دارد، اخلاص دارد، خدمت خلق دارد، واجبات دارد مستحبات دارد و ...
راستی داستان موسی و شبان مبنای حدیثی داره، و خدا از هم موسی را از سرزنش شبان نهی کرده، داستان تخیل ذهن مولوی نیست، حتی به فرض محال هم باشه ، از لحاظ عقلی درسته...

درسته. ممنون از تذکرتون.
محمد:
2009-Dec-31 یه مثال بزنم و بحث طولانی رو تموم کنم:
یک سافی رو شما جلوی لامپ روشن قرار بدید. قرار دادید؟ خب حالا ببینید هر کدام از این سوراخ ها یک راه است برای رسیدن به منبع نور و نمی توان آنها را نفی کرد.
موفق باشید
شب یا روز خوش

مثال جالبی بود. اما ناراحتم از اینکه یا مطالب رو نخوندین یا با دقت نخوندین.

ممنون؛ شما هم همچنین
محمد:
2009-Dec-31 پس بیاییم با هم این جمله را بار دیگر زیباتر بنگریم

به تعداد آدمها راه است برای رسیدن به خدا "

چقدر جالبه و چقدر زیبا

شرمنده بحث علمی ولی علاقه رو نمیشه کاریش کرد من قبل از طرح این مسئله به این جمله علاقه زیادی داشتم

ای بابا!
توی بحث علمی علاقه خیلی مطرح نیست یا شایدم اصلاً مطرح نیست.
من ِاو (مسافر):
2009-Dec-31 اصلا برسیم به خدا که چی بشه که حالا در مورد تعداد راههای وصالش بحث میکنین؟؟؟
برسیم تا حاجتامون رو بخوایم... اینکه نشد خدا که...
.
.
قصدم خراب کردن بحث نیست... فقط خواستم یه نظری بدم... متاسفم که این مطالب رو درک نمیکنم یا نمیخوام که درک کنم...
امیدوارم کسی رو ناراحت نکرده باشم...

رسیدن به خدا یا تقرب به خدا هدف والای انسانی ست. این طوری به این هدف نگاه نکنین.
حاجات رو که هممون داریم می خوایم؛ شرطش رسیدن به خدا نیست. خدا واسه رفع حاجات شرط قرب الی الله نذاشته واسه انسان ها که.
.
.
نمی دونم چی بگم.
شاید بر می گرده عدم علاقه تون به این بحث.
من که ناراحت نشدم. خوشحالم که حرف دلتونو زدین
فاطمه:
2010-Jan-01 بسم الله.سلام.هنوز نرفتم ادامه مطلب رو بخونم!!!!سر فرصت میام....فک میکنم حرف واسه گفتن داشته باشم!

سلام
منتظرتم پس
مهراوه:
2010-Jan-01 سلام..معذرت میخوام اون روز از هر چی که منو یاد دین مینداخت شاکی بودم..

سلام
نه بابا؛ این چه حرفیه. اشکال نداره، گاهی آدم دلش پره یا ناراحته ... پیش میاد دیگه
محمد:
2010-Jan-01 من ادامه مطلب رو خوندم، لازم نبود اینقدر تکرار کنید که بخون. شما دیدید که من یک مطلب از " ادامه مطلب بیاورم و نقد کنم؟ من اینکار رو نکردم
من با ادله خودم سعی کردم ثابت کنم که جمله مذکور درسته، من خواستم از دیدگاه خودم این جمله را تدقیق و بررسی کنم. من ادعایی کردم و برای آن چند دلیل آوردم. ضمن آنکه اطاله کلام در "ادامه مطلب" واقعا به نظر حقیر خارج از بحث و حاشیه هایی بود که خیلی از مسلمانان آن را قبول دارند و من هم دارم.
قصد جدل ندارم که از جدل کردن بسیار بیزارم. و حالا که به اینجا رسید شاید اصلاً بهتر است که ادامه ندهم.
موفق باشید

من دیدیم جواب خیلی از حرفاتون توی متن بوده اما باز تکرار کردین. گفتم شاید اصلا نخوندینش. وگرنه قصد جسارت نداشتم.
شاید اگه از اول گفته بودین که هدفتون اینه که با ادله خودتون ثابت کنین جمله رو؛ این سوء تفاهم پیش نمی اومد.
شرمنده اگه باعث ناراحتیتون شدم.
نگین:
2010-Jan-03 ممنون.ولی فکر کنم ما هر کدوممون داشتیم از دیدگاه های مختلف این جمله رو بررسی میکردیم در واقع برداشت هامون از جمله کاملا متفاوت از هم بود.ولی ممنون که واسه ی نظرات خواننده هات ارزش قائلی.....

آره درسته و من اولش توجه نکردم به این مسئله
وظیفمه

ارسال نظر سریع

به تعداد آدم ها راه رسیدن به خدا وجود نَ دارد

محبوبه — Wed, 30 Dec 2009 17:11:00 +0000

به تعداد آدم ها راه رسیدن به خدا وجود دارد!!

چند بار تا حالا این جمله به گوشتون خورده؟چند بار تا حالا به زبون آوردینش؟هیچ موقع نشستین و به این جمله و اعماقش فکر کنین؟

عمق این جمله یعنی : یه فاتحه واسه “دین” بخونین. و چه زیرکانه این تفکر رو – این جمله رو – جا انداختن بینمون.

عزیز دلم :

به تعداد آدم ها راه رسیدن به خدا وجود ندارد.

29 دیدگاه برای این نوشته:

اهریمن:
2009-Dec-30 وقتي ديدم يزدي هستي خيلي خوشحال شدم
به قول خودتون حالوكت خوبه سرو كيفي
اگه سردون گرفت يه سر به ماهم بزن

ممنون. خش وخوبم
مزاحم مشم.
امین:
2009-Dec-30 سلام
منظورم از صحبت کردن همون چت کردن بود دیگه
ببینم اصلا منو یادتون هست؟
هروقت آن میشم نیستین

موفق باشین

سلام
آها!
آخه تعجب بیشترم از دلتنگی بود!

چی بگم والا ... نزدیک امتحانا و منم زیاد حال و حوصله چت رو ندارم دیگه.

شما هم همچنین.
مهراوه:
2009-Dec-30 عزیز دلم خیلی الکی ادعات میشه

چه ادعایی کردم مگه؟
اتفاقاً این حرفا خوبیش به اینه که میشه روش بحث کرد و منظور ها و برداشت ها رو بهتر درک کرد. این طوری من متوجه نمیشم منظور شما چیه از اینکه الکی ادعام میشه.
عبدالله:
2009-Dec-30 سلام . مطلبی که نوشتین خیلی جالب و مهم و البته خیلی هم بحث برانگیزه . یه موضوع فلسفی ـ عرفانیه که کلی جای مطالعه و تحقیق و مناظره داره و ... بگذریم .
البته این مطلب بستگی به مفهومی که ازش برداشت میشه هم داره .
اگه مثل فلاسفه با دید منطقی و عقلانی به این موضوع نگاه کنیم حرف شما کاملاَ درسته و راههای رسیدن به خدا یا بهتر بگیم راههای شناختن خدا تعدادش معدود و مشخصه که شامل یه سری علل و معلول میشه و ...
اما اگه مثل عرفا و اهل تصوف با چشم دل به این موضوع نگاه کنیم عقل مادی و حسابگر به تنهایی نمیتونه ما رو به خدا برسونه و هر انسانی بسته به ظرفیت و همت و تلاشش میتونه از یه راهی که از دلش شروع میشه (یعنی با عشق) به خدا برسه و بعضیا راه صدساله رو یه شبه طی میکنن و ...
من فکر میکنم اینکه بعضیا میگن به تعدا آدما راه رسیدن به خدا وجود داره منظورشون برگرفته از همین مسائل عرفانی و ... باشه .
به هر حال الله اعلم . ببخشین با پرحرفی سرتون رو درد آوردم . التماس دعا . یا علی

یه چیزایی هست که آدم خودشم یهو بهش شک می کنه. و این شک خیلی خوبه. درست عین من که موقعی که این پست رو آپ کردم بهش شک کردم و خیلی دوست دارم دوستان بیان و مثل شما بحث کنن تا شکم به یقین تبدیل بشه؛ حالا چه موافق حرفای این پست و چه مخالف حرفای این پشت. شک تا وقتی خوبه که باعث تلاش بشه برای رسیدن به یقین.

حق با شماست. منظور خیلی ها از نظر عرفانی هست اما عیبش می دونین چیه؟ اینه که چون از نظر منطقی این جمله اشتباه؛ هستن اونایی که ازش سوئ استفاده می کنن. مثل خیلی ها که این جمله رو درجایی به کار می برن که دارن راه خطا رو می رن و دلیل میارن که برای رسیدن به خدا به تعداد آدما راه وجود داره.

به نظر من همچین جملاتی وقتی بین همه رواج پیدا می کنه؛ نیاز به تفسیر هم داره و این تفسیر باید برای همه روشن بشه.

خوبه آدم از همه ی جنبه ها به مسائل نگاه کنه. شاید این پست باعث بشه؛ حداقل خودم سعی کنم بیشتر به جنبه های دیگه ی مسائل فکر کنم
زن دایی:
2009-Dec-30 سلام خانومی چطوری؟
من که نفهمیدم منظورت از این جمله ای که نوشتی چیه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
من میخوام یه بار دیگه مفصل با هم چت کنیم و حرف و حدیث و .....، ولی چند روزه که جیمیلم باز نمیشه ؟؟؟؟مطالبت قشنگه و به درد بخور البته به گفته خودت جای بحث خیلی داره. قربونت و موفق باشی.

سلاممممممممم زن دایییییییییی
خوبین؟ دایی و خانوم کوچولو خوبن؟ رو به راهین؟
اتفاقا همین پریروز بود گفتم یه چند روزی میشه از هم بی خبریم. بدی ش اینه که صبح می رم و شب میام
از دیروز دیگه جیمیل باز میشه. بیاین که با هم حرف بزنیم

منظورم از پست اینه که اگه واسه هر کسی یه راه هست؛ پس راهی که دین به ما می ده کجا رفته؟
خیلی دوست دارم بیاین و در مورد مطالبم بحث کنین ...

اینم واسه خانوم کوچولومون از طرف دختر عمه ش
نگین:
2009-Dec-30 به تعداد آدم ها راه رسیدن به خدا وجود دارد.
اگه ادمایی مثل شما دین رو انقدر سخت و خشن نشون نمیدادن الان انقدر جوونامون از دین خدا دور نبودند.................................

سخت و خشن؟!!

این نوع مباحثه نیست. اگه اومدین دعوا؛ اشتباه اومدین.
من کی باشم بخوام دین رو سخت و خشن نشون بدم؟!!

کاش میومدین دلایل رو می گفتین؛ دوست دارم بشنوم حرفاتون رو. شاید حرفمو پس گرفتم. اما بدون دلیل موجه نمیشه حرف رو پس گرفت، میشه؟
نگین:
2009-Dec-30 همه ی حرفم:
با کراوات به دیدار خدا رفتم و شد

بر خلاف جهت اهل ریا رفتم و شد

ریش خود را ز ادب صاف نمودم با تیغ

همچنان آینه با صدق و صفا رفتم و شد

دهنم رايحه روزه نميداد كه من

عطر بر خود زدم و غاليه سا رفتم و شد

حمد را خواندم و آن مد"ولاالضالین"را

ننمودم ز ته حلق ادا رفتم و شد

یکدم از قاسم و جبار نگفتم سخنی

گفتم ای مایه ی هر مهر و وفا رفتم و شد؛

همچو موسی نه عصا داشتم و نه نعلین

سرخوش و بی خبر و بی سرو پا رفتم و شد

"لن ترانی" نشنیدم ز خداوند چو او

"ارنی" گفتم و او گفت "رثا" رفتم و شد

مدعی گفت چرا رفتی و چون رفتی و کی؟

من دلباخته بی چون و چرا رفتم وشد

تو تنت پیش خدا روز و شبان خم شد و راست

من خدا گفتم و او گفت بیا رفتم و شد

مسجد و دیر و خرابات به دادم نرسید

فارغ از کشمکش این دو سه تا رفتم و شد

خانقاهم فلک آبی بی سقف و ستون

پیر من آنکه مرا داد ندا رفتم وشد

گفتم ای دل به خدا هست خدا منجي تو

تا بدینسان شدم از خلق رها رفتم و شد

حرفت درسته و همه ی حرف من اینه :
اینا رو که توی شعر گفته؛ میشه توی قالب دین روش بحث کرد و نباید در قالب نظر شخصی در موردشون قضاوت کرد مگر اینکه خود دین انتخابش رو به اختیار خودمون گذاشته باشه. (مثالشم رنگ و نوع پوشش. حدودش رو دین مشخص کرده اما اجباری توی رنگ و نوعش نداره)

دین واسه کروات و ریش و روزه و عطر و نماز و ... حرف داره، راه داده. من که مدعی نشدم هر کی هر کار می کنه اشتباهه؛ گفتم؟ می گم راه درست، راهی که خدا گفته، همه ش توی همون دین ه. اگه توی دین نباشه؛ پس نعوذ بالله دین رو خدا ناقص داده به ما.

بحث من سر مصداق ها نبود، سر کلیات بود.

و این شعری رو که گذاشتی اینجا و مفهومش رو منم قبول دارم.
عبدالله:
2009-Dec-31 بازم سلام
حرفا و شعر (نگین) رو دیدم به ذوق اومدم خواستم فضولی کنم :
من هم کمی با نظر نگین موافقم که بعضیها توی مسائل دینی زیادی سخت میگیرن و ... اما زیاد ساده گرفتنش هم فکر نکنم به سرانجام خوبی برسه . سوال من از نگین در مورد همون شعر که به قول خودش همه ی حرفشه توی اصل مطلبش که همون ردیف شعره و آخر همه ی ابیاتش اومده هست : دوست دارم بدونم (چطوری رفتی و شد) ؟؟؟!!! منظورم اینه که توضیح بده چطوری "رفته" ؟ و از کجا اینقدر مطمئنه که "شده" ؟ به قول شاعر :
ترسم نرسی به کعبه ای اعرابی
این ره که تو میروی به ترکستان است

البته هرگز قصد جسارت به ایشون یا عقایدشون رو ندارم فقط جهت روشن شدن خودم و بقیه ی خوننده ها .

و باز هم السلام

امیدوارم "نگین" جان بخونه و جواب بده.
محمد:
2009-Dec-31 سلام
شیوه زیرکانه ای هست اما به نظر من زیاد جالب نیست! (با عرض شرمندگی)
شما ادعایی رو مطرح می کنید بدون هیچ دلیل منطقی بعد منتظر می شید مخاطب برای ادعای شما یا برای رد ادعای شما دلیل بیاره . اتفاقا من این جمله رو اولین بار توی بهترین فیلم ایرانی که توی زندگیم دیدم "مارمولک" از زبان رضا مارمولک شنیدم. ازش خیلی هم خوشم اومد برای پذیرشش هم دلیل دارم اما این جا نمی گم

سلام
از ادامه ی نظرتون می گم : فکر کنم توی جمله ی خط دومتون "شیوه زیرکانه ای هست اما به نظر من زیاد جالب نیست! (با عرض شرمندگی)" دچار اشتباه شدین یعنی احتمالاً جمله من رو اشتباه خوندین که این طوری گفتین.

دلیلش توی همون چند خط نهفته است. دین راه مشخصی رو برای ما آدما تعیین کرده. نمیشه هر کسی شخصاً راه خودشو داشته باشه.
راهی که ما می ریم فقط با یک توجیه می تونه راه درست باشه؛ اینکه توی راه دین داریم قدم بر میداریم. که صدالبته این راه به تناسب جاهایی که دین انتخاب رو به شخص واگذار کرده، می تونه شاخه داشته باشه اما کلیت راه یکی ه.

اونی که داره راه غیر دینی می ره؛ نمی تونه واسه توجیه راهی که می ره بگه : به تعداد انسان ها راه رسیدن به خدا وجود داره. می تونه؟

شاید بحث شما بر می گرده به حرفای جناب عبدالله در اولین نظرشون. خوندن نظر ایشون و جواب من بهشون خالی از لطف نیست.
محمد:
2009-Dec-31 آهاااااااااااا
الان دقیق تر یادم میاد توی کتاب شازده کوچولو که اون روحانی داشت می خوند بود، که بعد رضا مارمولک ازش استفاده کرد

این کتابو 3 یا 4 بار خوندمش. محشره ... جزء دوست داشتنی ترین کتاباییه که تا حالا خوندم.
محمد:
2009-Dec-31 راستی ار اینکه رنگ بکگراند رو تغییر دادید ممنونم. منتظر دلیل برای ادعای شما هستم.

خیلی وقته قالب وبلاگم همینه. این چند روز گذشته هم به احترام ایام محرم مشکی پوش شده بود ...
جواب نظرتونو دادم
محمد:
2009-Dec-31 من هم معتقد نیستم که آدما هرجور که می خوان زندگی کنن بعد بگن که به عدد آدما راه هست برای رسیدن به خدا
راستی شما داستان موسی و شبان رو چطوری توجیه می کنید؟ من که گفتم به عدد آدما درست همین منظور رو دارم.
همه آدما نمی تونن دقیقاً مثل هم باشن اما می تونن همگی به خدا برسن.

جناب عبدالله توی جواباشون به نگین اینو گفتن، بعید می دونم من بتونم جواب کامل تری بهتون بدم.
"داستان (موسی و شبان) رو جناب مولانا توی مثنوی معنوی آورده تا بگه برای برقرای ارتباط معنوی با خدا نیازی به تکلف نیست نه اینکه وسیله ای بشه واسه توجیه کارای اشتباه و یا بعضی وقتا مجوز گناه. اون شبان (چوپان) بیچاره گناه و عمل غیرشرعی انجام نداده بود و فقط با زبون عامیونه خدا رو صدا میزد و قربون صدقه میرفت. هرچند مطمئنم اونم از عدم آگاهیش بود نه بخاطر دلش و بعید میدونم بعد از اینکه با حضرت موسی(ع) مواجه شد و ... دیگه اونجوری با خدا حرف زده باشه !!!."

راستی
حتماً پست بعدی رو کامل بخونین. ممنون
محمد:
2009-Dec-31 هر آدمی اگه بخواد می تونه راهی برای رسیدن به خدا ایجاد کنه . می تونه یار خدا باشه. مفهوم "کونو انصارالله" که در روایات است به همین معنیه. اصلا فلسفه خلقت انسان رسیدن به همین نقطه است به عقیده حقیر (شرمنده گنده گویی می کنم )

فلسفه خلقت انسان آره، اما راه رسیدنش رو هم خدا تعیین می کنه. انتخاب یا عدم انتخاب راهش به عهده ماست نه ایجادِ راهش.

باز هم خواهش می کنم ادامه ی مطلبِ پست بعدی رو کامل مطالعه کنین. تشکر
فاطمه جعفریزاده:
2009-Dec-31 بسم الله.سلام!
من با این حرفت مخالفم!!!
این رو نمیتونیم بگیم فاتحه واسه دین خوندن!!چرا؟چون همون دین اگه واردش بشی هزار تا راه میتونی ازش پیدا کنی!!!جدی میگم........قبول دارم که خیلیها!!!!!بازم میگم!!!خیلیها!!!!از این جمله سوئ استفاده میکنند!اما...تصور من اینه که این جمله درسته...یکی خلوت رو دوست داره ...یکی جمع رو ....یکی میشه منبری...یکی شاید تو مکانی که بیخدایی بیداد میکنه عاشقانه باخداشه....محبوبه جان...هر کس به اندازه علمش ازش میخوان اون دنیا....درسته ما هر چی بیشتر میفهمیم وظیفمون سنگین تر میشه!اما یکی که مثلا تو افریقا زندگی میکنه مسیحیه!اما انسان خوبیه!!نمیدونه ولی انگر دینداره!!!اونم اونجوری به خداش میرسه....حرف زیاده!!!

سلام
جواب من بهت ادامه ی مطلبِ پست بعدیمه
ممنون که نظرتو گفتی.
احسان:
2009-Dec-31 سلام علیکم!
من هم مخالفم... در ابتدا بگم که عبدلله جان گفتن از نظر فلسفی نمیشه این, که من باهاش مخالفم... علت و معلول رو چطور می خوای کنار هم بزاری که اینو نقض کنی؟!
در این مورد اگه خودش خواست بیشتر نظرمو بسط می دم...
اما در مورد سوال آبجیم... یه اشتباه داری تو در این مورد, اونم اینه که این جمله تناقضی با دین داره! و حتی ربطی به اون.... دین میاد نوع تعامل با خدا و نوع بندگی رو میگه... میگه خدا این ویژگی ها رو داره... و برای شناختش :میگه تفکر در طبیعت.. میگه رفتار پیامبر.. میگه درس از تاریخ... میگه حتی در وجود خودتان... میگه بلاغت قرآن... میگه علم... میگه عالم شدن... میگه از حکیم شدن به خدا رسیدن...
این ها چیه؟! اینها همه یک راهه؟ اصلا یک راه وجود نداره... فطرت آدما خداجو هست... اما اونی که تو یه خونواده غیر مسلمون اصلا تو یه خانواده غیر خدایی به دنیا میاد و مسلمون یا خداپرست میشه با تویی که تو یه خانواده مذهبی به دنیا اومدی و این شرایطو داشتی, یه جور خدا رو شناختین؟!
اون ساحره های فرعون با دیدن معجزه درجا خداپرست شدن... و اون زن یهودی که با دیدن رفتار پیامبر مسلمون... اینا یه راه رو واسه شناخت خدا رفتن؟
به نظر من هرکس از راه خودش ""باید"" تأکید می کنم "باید" از راه خودش به خدا برسه, چون اونوقته که ایمانی میاره به خدای خودش که دیگه هیچ کس نمی تونه واسش ردش کنه... اصول دین تعقلی هستن... یعنی باید هر فرد خودش به اونا برسه.. دین که اونا رو بزور به آدم نمی قبولونه...
بعد این شناخت و ایمان کامل میایم سراغ دین و عمل به اون طبق اونچه خدا گفته نه اونچه که خودمون می خوایم... این جمله مربوط به مرحله ی قبل قبول دینه... وگرنه دین که ثابت و کامل هست...
اوه اوه.. هی از این پستا بزار تا من برم سر منبر

سلام

در جواب حرفات حتماً پست بعدی رو بخون
هادی:
2009-Dec-31 سلام

ولی به تعداد آدم ها راه رسیدن به خدا وجود دارد ...!

سلام

پس حتماً ادامه ی مطلب پست بعدی رو بخونین.
احسان:
2009-Dec-31 در ضمن باز در جواب عبدلله جان بگم که این مسئله در شریعت هم قابل اثباته و حتما نمی بایست به عرفان و فلسفه و... ربطش داد...

مثل اینکه پیش دست بودن و قبل از من خوندن و جواب هم دادن.
نگین:
2009-Dec-31 جهت روشن شدن عبدالله و دیگر خواننده ها:
البته این تیترو که محض شوخی گذاشتم من هنوز در اون سطحی نیستم که بخوام در مورد خدا و دینش کسی رو قانع کنم حالا فقط واسه اینکه به دوستان بی احترامی نشه و سوالشون بی جواب نذارم دارم میگم:
گله از محبوبه:وقتی پستت رو اینجور با این تیتر مینویسی در همون مرحله ی اول خوننده رو وادار به جبهه گیری میکنی در صورتی که اگه همون طور که بقیه دوستان گفتند باید از دیدگاه های دیگه(همون عرفان و فلسفه که عبدالله گفت) بررسی می کردی بعد به عنوان نظر مخالف تهش نظر(به تعداد آدم ها راه رسیدن به خدا وجود ندارد.)رو میذاشتی اینجوری به خواننده هم احترام گذاشته بودی
----------------------------------------------------------------------------------------------
وشاید به قول محمد درست این جمله اینه:هر انسانی باید از راه خودش به خدا برسه پس به تعداد ادما راه واسه رسیدن به خدا هست اما نه هر راهی،باید راه رو با بی راهه اشتباه نگیریم
---------------------------------------------------------------------------------------------

در مورد تیتر پست م حق با توئه. باید از روش دیگه ای استفاده می کردم تا باعث موضع گیری سریع خواننده ها نشم. سعی می کنم در تیتر پست های بعدیم دقت بیشتری کنم
اما قصدم از پست قبلی ایجاد بحث و گفتگو بود که خدا رو شکر محقق شد

خواهشاً ادامه ی مطلبِ پست بعدی م رو بخون. ممنون
نگین:
2009-Dec-31 ودر مورد اون شعر:
اره .هم میشه وهم مطمئنم که اشتباهی به ترکستان نرفته:
سندیات:در قدیم داستان موسی و چوپان
جدید:دارم میبینم ادمایی که چادر سرشون نیس،نمازشون اول وقت و توی مسجد نیس،ریش ندارن یقه شون تا بالا بسته نیس(قصدم فقط تفسیر شعر قبلیمه) خیلی ها مثل خودمکه شاید به خدا نرسیده باشیم ولی هر شب که دلمون گرفت از دست این دنیا و ادما همین که بدون هیچ لغت عربی میشینیم باهاش شاید با لحنی خیلی صمیمیتر از وقتی که داری با بهترین دوستت حرف میزنی درد و دل میکنی بعد اروم میشی و فردا تو دلت یه حس خاصی میکنی اینا به نظر من یعنی راهم درسته.نمیگم دعاهای ظهور برای امام زمان و پیشرفت اسلام و......خوب نیستن ولی واسه بعضی ها شده فعل جمله هاشون بدون هیچ حضور قلبی!اما وقتی یه پسر به قول شما سوسول میاد دیگ های حلیمی که واسه نظری روز تاسوعا امام حسین بساط کرده رو هم میزنه دعاش سفر خارجه اس همه بهش میخندن اما اونی که باید جواب بده میده و اون سال بعد به خواستش میرسه.......
همه ی حرف من اینه هر ادمی با هر شخصیت و شکلی راه واسه رسیدن به خدا داره فقط باید راه رو پیدا کنه
----------------------------------------------------------------------------------------------
پایان

من این حرف رو قبول ندارم که تا بحث سرِ رعایت احکام دینی میشه، در جوابش بگن :
دارم میبینم ادمایی که چادر سرشون نیس،نمازشون اول وقت و توی مسجد نیس،ریش ندارن یقه شون تا بالا بسته نیس ...

نمیشه به خاطر رفتار اشتباه انسان ها، از احکام درست دینی ایراد گرفت. بحث اسلام و مسلمانی ماها با هم متفاوته. پس نباید از روی رفتار اشتباه مسلمون ها در مورد اسلام قضاوت اشتباه کرد.

من خودم هیچ به خودم اجازه ندادم که بگم اونایی که ظاهرشون اسلامی نیست، باطنشون هم اسلامی نیست اما همیشه می گم که ظاهر و باطن از هم تاثیر می پذیرن. میشه یه جورایی حرفمو به این شعر ربط بدم : "رنگ رخسار خبر می دهد از سر درون"

امیدوارم بتونیم راه رسیدن به خدا رو پیدا کنیم
من ِاو (مسافر):
2009-Dec-31 مگه خدایی هم وجود داره؟؟؟

آره.
شما چی میگین؟
احسان:
2009-Dec-31 به نگین:
به طور کلی شاید باهاتون موافق باشم ولی اینم در نظر داشته باشیم بهتره که:
اگه خدا رو به اون عنوان که گفتی قبول داری و اونطور صمیمانه باهاش حرف می زنی و عشق می ورزی, خودشم راهایی گفته که دوست داره بنده اش که این همه اونم دوسش داره اونطور باهاش حرف بزنن و یا حداقل اونم به عنوان امری مستمر داشته باشن...
مشکل اینجاست که ما مسلونا رو با اسلام قاطی می کنیم... میگیم چون اون این طور دعا می خونه, نماز اول وقت واینا بعد یه سری رفتارا دقیقاً متناقض با اونایی که انجام میده رو ازش میبینیم سریع ربطش میدیم به اون عمل و حتی دینش! در حالی که این دو جدای هم هستن و جدای هم باید بررسی بشن.. اگه لغات عربیه, خودش که خدای ماست اینطور خواسته نه واسه اینکه دین تو عربستان اومده! حرف زیاده مشتاق بودین ادامه بیشتر توضیح می دم...
من هم ادعایی ندارم.. فقط این تو ذهنم بود دوست داشتم بگم...

نگین جان خودش میاد می خونه. ممنون از پیگیری ت
عبدالله:
2009-Dec-31 به نام خدا . سلام اول
1 ـ اول از محبوبه خانم تشکر میکنم که این فرصت رو برای ما ایجاد کردن ...
2 ـ من هم در حدی نیستم که بخوام در این مورد و راجع به این موضوع مهم از خودم حرفی بزنم و نظری بدم .
3 ـ در جواب جناب (احسان) باید بگم :
اولاً : من اصلاً نگفتم از نظر فلسفی نمیشه ... و نظر محبوبه خانم رو هم نه رد کردم نه تأیید بلکه فقط اشاره ای کردم به 2 دیدگاه مهم که توی این موضوع حرفای زیادی زدن و اینکه ممکنه حرفای هرکدوم به نوعی درست باشه و یه جورایی قابل اثبات .
دوماً : من حتی نگفتم فلاسفه با علت و معلول این مطلبو نقض میکنن بلکه منظورم این بود که اونا راهای رسیدن به خدا (شناخت خدا) رو راهای خاصی میدونن که تابع یه سری علل و معلولاست و حتماً اغلب شماها اونا رو توی کتابای بینش و معارف مدرسه و دانشگاه خوندین .
سوماً : منم اینو قبول دارم که هرکسی به اندازه ی حد و ظرفیت خودش و از راه خودش میتونه به خدا برسه . اممممممما: (باید)ش که تأکید ویژه هم روش کردین رو قبول ندارم . همونطور که قبلاً هم اشاره کردم همه ی اینا بستگی به این داره که چه برداشتی از اصل موضوع داشته باشیم : اصلاً ((رسیدن به خدا)) که داریم سرش بحث میکنیم یعنی چی؟؟؟؟؟
ادامه دارد ...

سلام
1. خواهش می کنم. کاری نکردم. اتفاقاً خیلی خوشحال میشم این طوری با هم مباحثه داشته باشیم البته خیلی دوست داشتم که حرفامون با یه منبع معتبر هم ادغام بشه.
2. به هر حال قوه ی تعقل واسه همچین مواقعیه دیگه
3. خب احسان میاد خودش جواب می ده.
عبدالله:
2009-Dec-31 ادامه ی مطلب:
اگه منظور رسیدن فیزیکی و جسمی و مادی باشه که لااقل طبق اعتقادات مذهبی ما محال و غیرممکنه .
اگه منظور رسیدن روح ما به خدا باشه هم که هرکسی با هر دین و مذهب و اعتقادی بعد از مرگ میرسه که در این مورد آیات و روایات زیادی داریم و نمونه ی بارزش (انالله واناالیه راجعون)ه .
اما اگه منظور شناخت خدا باشه همون حرف فلاسفه از همه درستتره و اینکه هرکسی از هر راهی که خودش خواست و ... نمیشه و غیرممکنه کما اینکه خودمون رو هم نمیتونیم درست بشناسیم چه برسه به خدا . و البته خدا هم بیشتر از توانمون از ما چیزی نمیخواد .
و اما اگه منظور اثبات وجود خدا و رسیدن به این یقین که خدایی هست باشه اونوقت حرف شما قابل توجیهه و ممکنه هرکسی به اندازه ی فهم و درک خودش به این مطلب برسه .
ولی من معتقدم منظور اصلی ما و محبوبه خانم از (رسیدن به خدا) هیچکدوم از اینا نه بلکه منظور برقراری ارتباط معنوی با عالم ملکوت و پیدا کردن یه حالت معنوی و دور شدن از مادیاته که اینجا هم باز اون موضوع توجیه داره و هرکسی با هر دین و مذهب و مرام و مسلکی ممکنه از یه راهی و چه بسا در طول عمرش بارهای زیادی و از راههای متفاوتی بهش برسه .
چهارماً : در جواب مطلب دومتون باید بگم اتفاقاً فلسفه و عرفان هم 2 مقوله و دیدگاه مهم (دینی) هستن که هردو توی همین (شریعت) که شما گفتین روی این موضوع و سایر موضوعات دینی بحث کردن و نظریه دادن و ... و نه خارج از شریعت !!! فلسفه و عرفان هیچ تعارض یا تقابلی با شریعت ندارن .

درست موقعی که من داشتم مطلب بعدی رو پست می کردم، شما هم داشتین اینا رو می نوشتین و خیلی خیلی لذت بردم از اینکه اینقدر دقیق به این موضوع نگاه کردین. اگه ادامه ی مطلب پست بعدی م رو بخونین، متوجه میشین چرا از این همه دقت خوشم اومد.
عبدالله:
2009-Dec-31 سلام دوم
اما در جواب جناب (نگین) باید بگم :
اولاً : از اینکه به قول خودتون من و دیگر خوننده ها رو روشن کردین به سهم خودم تشکر میکنم .
دوماً : توی اینجور مسائل جدی خصوصاً مسائل شرعی و اعتقادی فکر کنم بهتر باشه اگه خواستین شوخی کنین قبلش بگین تا همه بدونن شوخیه نه بعدش . چون هم ممکنه یکی مثل من اعتقاداتش سست و ضعیف باشه و حرف شما روش تأثیر بذاره و دیگه هم برنگرده ادامه ی مطالبو بخونه و اینو دستاویزی واسه خودش قرار بده و هم ممکنه بعدش عده ای فکر کنن کم آوردین و دارین اشتباهتون رو توجیه میکنین و ... .
سوماً : همه ی این چیزایی رو که توی مطلب دومتون و به قول خودتون به عنوان (سندیات) اثبات ادعای موجود توی اون شعر آوردین از نظر منطقی و عقلانی چیزی رو که شما میخواین ثابت نمیکنه و هیچ ربطی به اون موضوع نداره . داستان (موسی و شبان) رو جناب مولانا توی مثنوی معنوی آورده تا بگه برای برقرای ارتباط معنوی با خدا نیازی به تکلف نیست نه اینکه وسیله ای بشه واسه توجیه کارای اشتباه و یا بعضی وقتا مجوز گناه . معنیش این نیست که ما اجازه داریم ریشامونو تیغ کنیم و ... . اون شبان (چوپان) بیچاره گناه و عمل غیرشرعی انجام نداده بود و فقط با زبون عامیونه خدا رو صدا میزد و قربون صدقه میرفت . هرچند مطمئنم اونم از عدم آگاهیش بود نه بخاطر دلش و بعید میدونم بعد از اینکه با حضرت موسی(ع) مواجه شد و ... دیگه اونجوری با خدا حرف زده باشه !!! .
ادامه دارد ...

سلام علیکم ثانیاً
اینجا هم نگین جان میاد و خودش جوابتونو می ده
عبدالله:
2009-Dec-31 ادامه ی مطلب قبل:
چهارماً : این که متأسفانه مسائل شرعی و دین لقلقه ی زبون بعضیا شده تا با اون به خواسته های پست مادیشون برسن رو منم قبول دارم . اما این تیپ آدما همیشه بودن . نمونه ی بارزش خوارج زمان امیرالمومنین(ع) بودن که پیشونیاشون پینه داشت و اغلبشون حافظ قرآن بودن و نماز شبشون ترک نمیشد و ... و بهترین مخلوق خدا رو در بهترین مکان شهید کردن و ... . ولی این دلیل موجهی برای عدم رعایت مسائل شرعی نیست . نمیتونیم این رو تعمیم بدیم و عکسش کنیم یعنی بگیم پس همه ی اونایی که ظاهرشون اسلامیه آدمای عوام فریب و بدی هستن و برعکس هرکی که ظاهرش خلاف این باشه آدم خوبیه و کارش درسته و داره راه رو درست میره ! ضمن اینکه اصلاً هیچکدوم از اینا ارتباط مستقیمی با راهی که آدم میره ندارن .
دین ما دین عدالت و تعادل و میانه رویه . به اعتقاد ما نه افراط: (زیاده روی) خوبه و نه تفریط: (کم روی) بلکه (خیر الامور اوسطها) .
ما نمیتونیم از دین خدا بعضی چیزاشو به انتخاب خودمون قبول کنیم و هر چیشو دوست نداشتیم یا به مذاقمون خوش نیومد به بهانه های مختلف ردش کنیم و کارای اشتباهمون رو که خواسته ی دلمونه (و نه راهمون) توجیه کنیم .
امیدوارم جوابتون رو داده باشم و ناراحتتون نکرده باشم .
التماس دعا
عبدالله:
2009-Dec-31 راستی محبوبه خانم افتادم توی حرافی و پرچونگی داشت فراموشم میشد :
یه ضرب المثل قدیمی یزدی در مورد این شیوه ی مطلب نویسی تون یادم اومد که میگه:
انگشت یه جای مگس کن
اون دور وایسا و حظ کن

خوب همه رو گذاشتی سر کارا

این ضرب المثل یزدی رو اولین باره دارم می شنوم

نه! اصلاً این طور نیست. با اینکه امروز تا عصری کلاس داشتم اما اینقدر فکرم مشغول اینها بود که با استادم در مورد همین مسئله بحث کردم. می بینین که سریع هم دست به قلم شدم و پست بعدی رو نوشتم
نبات:
2009-Dec-31 سلام جالبه!!من معتقدم تنها یک راه است و اصول دین همان راه است و همیشه پایدار اما هر کس به میزان وسع این راه را می پیماید و از اصول درک می کند و از آنجا که دریافتها و بهره مندی های همه یکی نمی شود تصور می رود که راه گوناگون است!اما راه تنها یکی است و آن صراط مستقیم است!

سلام
کلاً باحالی و نبات خودمی ... کاری هم نمیشه کرد
امید:
2010-Jan-02 وجود داره!
من یه جوری خدا رو می شناسم
تو یه جوری و...
پس هرکدوم هم به طریق خودمون به تعریفمون می رسیم.
این ربطی به دین من و شما نداره.

حرفی نیست ...
امیر:
2010-Jan-03 ما که نظری از خودمون نداریم ولی من خودم از دهان حاج آقا قرایتی شنیدم که توی تلویزیون می گفت:این ظاهرا روایتی است از معصوم (ع) و البته دنباله ای این طوری داره:و به تعداد آدمها راه برای رسیدن به شیطان وجود داره. که البته با عبارت قرآنی "قل کل یعمل علی شاکلته"شباهت معنوی هم داره.....
نتیجه ی اخلاقی : بدان و بگو...نه بگو و بشنو

حاج آقا منظورشون به تیکه ی آخر ادامه ی مطلب بوده قطعاً.

امیدوارم بتونم نتیجه ی اخلاقی رو عملی کنم.

ارسال نظر سریع

تا شاید آدم شم!

محبوبه — Tue, 29 Dec 2009 21:24:00 +0000

پیامبر صلى‏الله‏علیه‏و‏آله : اَلا
اُنَـبِّـئُـکُمْ بِخیارِکُمْ؟ قالوا: بَلى یا رَسولَ اللّه‏ِ. قالَ
اَحاسِنُـکُم اَخْلاقا اَ لْمُوَطِّـئُونَ اَکْنافا، اَ لَّذینَ
یَأْلِفونَ وَ یُؤْلَفونَ ؛⁽بحارالأنوار، ج ۷۱، ص ۳۹۶، ح ۷۶٫ ⁾

آیا
شما را از بهترین افرادتان خبر ندهم؟ عرض کردند: چرا، اى رسول خدا. حضرت
فرمودند: خوش اخلاق‏ترین شما، آنان که نرمخو و بی‏آزارند، با دیگران انس
می‏گیرند و از دیگران انس و الفت مى‏پذیرند.

پیامبر صلى‏الله‏علیه‏و‏آله : لا تَـکُنْ عَیّابا وَ لا مَدّاحا وَ لا طَعّانا وَ لا مُماریا؛⁽مکارم الاخلاق، ص ۴۶۷٫⁾
نه عیب جو باش و نه ثناگو، نه زخم زبان زن و نه مجادله گر.

فقط جهت یادآوری به خودم؛ تا شاید آدم شم!

9 دیدگاه برای این نوشته:

امین:
2009-Dec-30 سلام
خوبین
دیگه نمیای اونطرفا کم معرفت شدی
سلام
ممنون
!!! من حتی نمی دونم قبلاً وبلاگ شما رو دیده بودم یا نه چه طور کم معرفت شدم؟!!
فاطمه جعفریزاده:
2009-Dec-30 بسم الله.سلام خانوم...خوبی!!!؟
اولین باره اینجا میام....بابا!!!!!!!وبلاگ!!!یک روز از من بزرگتری!!من متولد 20 اسفندم!!!
بیا خونه ی ما هم...خوشحال میشم...من با صدای جوان فریاد میزنم...التماس دعا
مولاناعلی!
به به! سلام فاطمه خانوم ... خوبی خانومی؟
پس ازت بزرگترم
سر می زنم حتماً
حال دختر عمو چطوره؟
فاطمه جعفریزاده:
2009-Dec-30 اما راجع به این پست:
میدونی این تلنگرا تو این ایام مثه یه زلزله بدنمون رو میلرزونه!!!هر شب که میرفتم هیئت دلم میلرزید از خودم میترسیدم از عاقبتم!!!میدونی شاید اینو هیچ وقت به هیشکی نگفتم و تو اولیش بشی...مدتی به این فکر میکنم که این بدن!!بدنی که اذینش میبندیم و گاهی فخر میفروشیم باهاش!بدنی که گاهی از عیب و علتهاش خجل میشیم در مصاف با فرزند ادم...یه ابزاره...همین و بس!ابزاری که خدا تو این دنیا در اختیار روح قرار داده تا تکامل پیدا کنه!ابزاریه واسه ساختن انسان!!این بدن نشاندهنده انسانین و فرزند ادم بودن ما نیست به طور مطلق!اون وروحو فکر ماست که ما رو انسان میکنه...برای ساخت اون روح و فکر و البته در خدمت گرفتن ابزار بدن!خداوند متعال دین رو برای ما قرار داد...که نقشه تکامل ما باشه.....حرف که زیاده ...اما فعلا همین...
مولانا علی...
موافقم؛ خیلی از ماها از عاقبتمون می ترسیم ... منم همین طورم

حرف زیاده، اهل عمل باشیم، نه؟
amin:
2009-Dec-30 سلام حالتون خوبه خوبین؟محبوبه خانوم دلم برای صحبت کردن باهاتون تنگ شده
موفق و سلامت باشی
سلام ممنون!
صحبت کردن؟!!!!!!!!!!

تشکر! شما هم همچنین.
هادی:
2009-Dec-30 تمام عباداتمان عادت است
به بی عادتی کاش عادت کنیم .... !
عبدالله:
2009-Dec-30 سلام . احادیث بسیار زیبا و پرمفهومی بود . ایشالله همه و همیشه بهشون عمل کنیم . شاعر در این مورد گفته :
می بخور منبر بسوزان آتش اندر کعبه زن
صاحب بتخانه باش و ((مردم آزاری مکن))
×××××
لسان الغیب خواجه حافظ شیرازی هم گفته :
عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت
که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت
×××××
مرحوم آقاسی هم از زبان امام حسن مجتبی(ع) گفته :
عاقبت ، زخم زبانم میکشد
امت نامهربانم میکشد
یا علی . التماس دعا

سلام
یه سوال واسم پیش اومده؛ شما هیچ موقع سعی نکردین اشعارتون رو جمع آوری کنین و سر وسامان بدین واسه کتابی چیزی؟
عبدالله:
2009-Dec-30 سلام
من اونجوری هم که شما فکر میکنین شاعر نیستم بلکه به لطف خدا یه سر سوزن ذوقی دارم . شعرایی که تا حالا از خودم براتون نوشتم همش همینجوری فی البداهه و پشت کامپیوتر به تناسب مطلبتون بوده و فکر نمیکنم هیچکدومش ارزش جمع آوری رو داشته باشه . شعر مفصلی هم که قابل باشه تا حالا نگفتم یعنی اصلاَ براش وقت نذاشتم . البته شعر گفتن غیر از ذوق و استعداد نیاز به خیلی چیزای دیگه هم داره از جمله شرایط محیطی مناسب و ... . البته احتمالاَ شنیدین که یه شاعر یزدی در همین رابطه کنایه ای به استاد سخن سعدی شیرازی زده و گفته :
سعدیا شیراز داری نان مفت ............. میتوانی شعرهای خوب گفت
گر بیایی یزد و شَعربافی کنی ...!!!

بازم سلام

به هر حال ذوق و استعداد شاعری رو دارین؛ اگه ازش بهره نبرین، میشه کفران نعمت. نمیشه؟
عبدالله:
2009-Dec-30 بازم علیک سلام
نمیدونم . خیلی ممنون تذکر به جایی بود . تا حالا اینجوری بهش فکر نکرده بودم . به امید خدا سعیمو میکنم .
خوب البته هر استعدادی هم باید درست و در جای خودش استفاده بشه که حقش ادا بشه وگرنه میشه مصداق این آیه که خدا در مورد شاعرای جاهل زمان پیامبر اکرم(ص) (که اون حضرت رو هجو و لعن و تمسخر میکردن) در سوره ای به نام ما فرموده :
والشعراء یتبعهم الغاوون . الم تر انهم فی کل واد یهیمون . و انهم یقولون ما لایفعلون . الا الذین آمنوا و ... و سیعلم الذین ظلموا ای منقلب ینقلبون . ( 4 آیه ی آخر سوره ی مبارکه ی شعراء ) .
یا علی . التماس دعا

صد البته که حرفتون درسته
حمید:
2010-Jan-03 زیبا بود.موفق باشی

ممنون.

ارسال نظر سریع