فکر می کردم می تونم یه مطلب خوب بنویسم اما مثل اینکه نمی تونم. جواب سوال پست قبلم رو می تونین از روی لینکای زیر پیدا کنین :

تولد

تولدش مبارک!

درسته؛ ۲۱ سال پیش ساعت ۷/۵-۸ صبح بود که پامو توی این روزگار غریب گذاشتم و هر سال به این بهانه، این روز، یه روز خاص میشه برام. ممنون بابت تمام محبت هایی که بهم داشتین … هیچ هدیه ای بزرگتر از این نبود که فهمیدم هنوز هم هستن کسایی که به یادم اند و بودنم، آمدنم براشون مهمه. یه دشت پر از گل یاس تقدیم به شما …

از ۱۹ اسفند چه می دانید؟

یا

۱۹ اسفند شما را به یاد چه می اندازد؟

چه کنند اگر تحمل نکنند زیردستان
تو هر آن ستم که خواهی بکنی که پادشاهی

سعدی

+ دوران دبیرستان؛ دوستی داشتم که وقتی حواسم نبود، زیاد بهم خیره می شد. انگار می خواست یه چیزی رو بفهمه. همیشه واسم سوال بود چی توی صورتم می بینه که این طور بهش دقت می کنه؟ آخر یه روز اومد جلو و گفت : محبوب! چی پشتشونه؟ گفتم چی؟ گفت چشماتو می گم، حالت عجیبی دارن، انگار دائم دنبال یه چیزی می گردن، یه علامت سوال گنده پشت اون چشماست.

بعدها از زبان چند نفر دیگه هم شنیدم که وقتی به چشمام نگاه می کنن، یه حس عجیبی پشتش می بینن!*

+ همین که وارد اتاق شدیم، چشم هامون از تعجب گرد شده بود. می دونستیم به جامعه ی نابینایان می ریم اما باورمون نمی شد همه ی دست اندرکارانش نابینان. تا چند لحظه هر سه مون هنگ کرده بودیم. هر کدوم به طریقی چشمامون رو می دزدیدیم …** شرمنده شده بودم، شرمنده ی خدا!

کمی بعد یادم اومد یه جا شنیده بودم؛ نابیناها، درسته که نمی بینن، اما حسشون خیلی قویه. حتی خیلی خوب متوجه می شن داری بهشون نگاه می کنی یا نه. با یادآوری این مطلب، تمام سعیم رو می کردم موقعی که باهام صحبت می کنن، به چشماشون نگاه کنم.

*
ماه را فقط برای
برای شب های تابیدنش می خواستی
همین که یک شب دلش گرفت
تو هم
مثل الباقی این جماعت؛
از ماه ِ شب های تنهاییت گریزان شدی
کاش لااقل
به اندازه یک نماز آیات
صبر می کردی …
(+)

**
دیده را فایده آنست که دلبر بیند
ور نبیند چه بود فایده بینایی را

***
فرق است میان آن که یارش در بر
با آن که دو چشم انتظارش بر در

****
وقتی روی لامپ تمرکز می کنم
لامپ می ترکد
اما وقتی روی تو …
بغضم …
(+)